طبق سنت، در روز یادبود، رئیس ستاد نیروی دفاعی اسرائیل در آرامگاه نظامی «تپه هرتصل» پرچمی بر گور آخرین سربازی که به خاک سپرده شده، قرار می دهد.

با این حال، سه سال پیش، یوگینیف تولوخکو، که در شش سالگی همراه با پدر و مادرش به اسرائیل مهاجرت کرده است، شامل این افتخار نشد. خطای ستوان ژنرال بنی گانتز (رئیس ستاد سابق نیروی دفاعی اسرائیل) ممکن است به این خاطر که نمی دانسته تولوخکو، که چون ریشه های یهودی اش مبهم است در حاشیه گورستان مدفون شده، بخشیده شود. در نتیجه ستوان سرهنگ شلومو نیتزانی، که یهودی بودنش قطعی بود، شامل این افتخار شد. پس از آن که این واقعیت زشت از سوی گزارشگر رادیو اسرائيل «کارملا مناشه» افشا شد، اعتراض های عمومی بالا گرفت و گانتز به دیدار خانواده یوگینیف رفت و مراتب تاسف خود را از تاثری که عملکرد وی برانگیخته بود ابراز داشت. اما عذرخواهی کفایت نمی کند.

در پی این واقعه، درخواست های زیادی به نیروی دفاعی ارسال شد تا به سیاست آپارتاید و تبعیض در دفن مردگان خاتمه دهد. اما مقامات روحانیون ارتدکس یهودی اسرائیل ابراز داشتند که دفن غیر یهودیان در جوار یهودیان حرام است، و به «هلاخا»، منابع حقوقی یهود در کتاب «تلمود»، از جمله سنهدرین ۴۷ استناد کردند که می گوید «از دفن بدکاران در کنار نیکان حذر کنید.»

نیاز به توضیح نیست که سیاست های ائتلافی اهمیت بیشتری دارند تا اصول اخلاقی، و تلاش های بسیار برای گذشتن از مرزهای قانونی و حصول اطمینان از این که برادران همقطاری که در کنار هم جنگیده اند، پس از مرگ از هم جدا نشوند، حمایت قانونی لازم را نیافت.

در سرزمین «یسرابلاف» (اسرائیل بلاف) البته همیشه راه حلی یافت می شود. وزیر دفاع اسرائیل قانون تازه ای را امضا کرد که طبق آن سربازانی که در جنگ کشته می شوند اما ریشه های یهودی شان مبهم است، بتوانند در کنار برادران نظامی خود به خاک سپرده شوند، با این شرط که ۲ متر میان دو قبر فاصله باشد.

هم اکنون کسانی در میان ارتدکس های افراطی هستند که با این قانون به عنوان «نقض حرمت تدفین» مخالفت می کنند و معتقدند این یک «خلاف قوانین مذهبی» است.

یک بار دیگر مذهب که می بایست مردم را به اتحاد دعوت کند، به منظور تفرقه در میان مردم بکار می رود. آموزه های کتاب «میشنا» به ما می گوید که هنگام آفرینش جهان، تنها یک نفر خلق شد «تا هیچ کس به دیگری نگوید پدر من از پدر تو والاتر بود». (سنهدرین ۴:۵)

بار دیگر اگر مرد جوان شجاعی خود را روی نارنجکی پرتاب می کند تا جان برادران سرباز خود را نجات دهد، بهتر است از خود بپرسد آیا ۲ متر فاصله میان گور او و گور برادران سربازش خواهد بود، و آیا وجود او آنقدر ارزش خواهد داشت تا او را کنار آنها و بدون تبعیض و بدون اکراه به خاک بسپارند یا نه؟