متن سخنرانی سردبیر تایمز اسرائیل در مهمانی سالانه شام در لندن، 21 سپتامبر 2015

اجازه بدهید مختصری از خودم بگویم و این چرا 30 سال پیش لندن را به قصد اورشلیم ترک کردم. من از یک خانواده خاخام می آیم. از دو کنیسه ارتدوکس فرانکفورت یکی را پدر پدربزرگ من در سال های 1880 بنیان گذاشته است. پدرم در جنگ جهانی اول در جبهه آلمان جنگید و به شدت زخمی شد. خانواده من از خانواده های معمولی که ترکیبی از آلمانی و ارتدوکس است، بودند. زمان درازی طول کشید تا فهمیدند آلمان عزیزشان مایل نیست خود را از چنگ نازی ها برهاند. در 1937 به انگلستان فرار کردند. سال بعد از آن، کنیسه پدر پدربزرگ من در کریستالناخت سوخت و خاکستر شد.
وقتی به انگلستان رسیدند، پدرم جوان تر از آن بود که به عنوان یک خارجی، به خدمت در جبهه دشمن احضار شود، و در اواخر جنگ، آنقدر بزرگ شده بود که که داوطلب خدمت در آر آی اف شود. این شد که در طول یک نسل، خانواده من از پدربزرگی که در جنگ جهانی اول برای آلمان ها می جنگید رسیدیم به پدری که در جنگ جهانی دوم علیه آلمان ها جنگید. با این پیشینه، من که در زمانی به دنیا آمده بودم که برای اولین بار پس از 2000 سال ملت یهود سرزمین خود را پس گرفته بود، برای من بسیار جذاب بود که بخواهم در این تلاش همگانی جامعه یهود برای ساختن و شکل دادن به سرنوشت خود، در حدی که یک دولت کوچک و جنگزده می تواند، شریک باشم.
از این گذشته، من همسرم لیزا را در اورشلیم ملاقات کردم – او در دالاس به دنیا آمده و چهارمین دختر از چهار دختر یک بازماندۀ هولوکاست است که تمام دخترانش را برای تحصیل به اسرائیل فرستاده بود. دو تای آنها در حال حاضر در نیویورک زندگی می کنند؛ دو تا در اسرائیل ماندند – لیزا و ریتا. همسر ریتا یک دیپلمات اسرائیلی است – سفیر اسرائیل در واتیکان؛ و من فکر می کنم این بهترین شغل ممکن در چارچوب سیاست اسرائیل است: امکان زندگی در رم را داری. و یک پاپ نازنین هم همانجاست.

سردبیر تایمز اسرائیل در سخنانی در مهمانی شام یو جی آی ای (اتحاد اسرائیلِ یهود) در لندن گفت سرکوب همسایه ها راه حل درگیری های فلسطینی ها و خشونت های گسترده تر نیست؛ راه حل موثر اما احتمال دارد تغییر روش های تدریجی، درک عمیق تر، ریشه کردن تندروی و بنیانگرایی باشد.

سردبیر تایمز اسرائیل در سخنانی در مهمانی شام یو جی آی ای (اتحاد اسرائیلِ یهود) در لندن گفت سرکوب همسایه ها راه حل درگیری های فلسطینی ها و خشونت های گسترده تر نیست؛ راه حل موثر اما احتمال دارد تغییر روش های تدریجی، درک عمیق تر، ریشه کردن تندروی و بنیانگرایی باشد.

ما دارای سه فرزندیم – دو پسر و یک دختر – پسر بزرگ من تابستان گذشته در جنگ های غزه شرکت کرد؛ پسر دوم من هم که در ارتش خدمت می کند الان در نقطه ای در کرانه باختری است؛ دختر سرزنده و موقرمزم هم ماه گذشته به ارتش پیوست.
آنچه تجربه های شخصی را به تجربه های ملی مربوط می کند: دیروز من از کشوری پرواز کردم که غیرمعمول ترین کشور خاورمیانه به شمار می آید. چند ساعت رانندگی از اسرائیل در هر جهتی، تو را به قلمروهایی می برد که در آن مردم سرت را می برند.
مصر، غیر قابل پیش بینی است. اردن غرق در پناهنده است، و نگران دولت اسلامی.
غزه زیر کنترل حماس است که به نابودی اسرائیل کمر بسته است و زیر خط های مرزی تونل حفر می کند و موشک به هوا می فرستد – سه موشک در طول سه روز. کرانه غربی با تشنج های کوچک روزانه و حرف از انتفاده سوم، غیر قابل پیش بینی و بحرانی است. لبنان غرق در خصومت های داخلی است. سوریه دچار آنارشی است. 250 هزار کشته در طول چهار سال جنگ داخلی. جهنم روی زمین.
و، اسرائیل. پهنای باریک ترین بخش آن 9 مایل است. مصمم است که اکثریت یهودی و اصول دموکراسی اش را حفظ کند – و در نتیجه نیاز به یک توافق با فلسطینی ها دارد. اما می ترسد که اگر کرانه غربی را ترک کند حماس و دیگر تندروها جای خالی را پر کنند، محمود عباس را بیرون برانند، و همانطوری که در حماس ما را در غزه هدف حمله قرار می دهد، هدف قرار دهد. با این تفاوت که حماس از کرانه غربی قادر است اسرائیل را به گونه ای مورد حمله قرار دهند که در طول جنگ 50 روزه تابستان گذشته نمی توانست. حماس از کرانه غربی قادر است به هواپیماها شلیک کند، و کشور را به زانو درآورد، زیرا ما در معرض بدوی ترین موشک و خمپاره قرار خواهیم داشت. اگر حماس بر کرانه غربی کنترل پیدا کند بمب گذاری های انتحاری شدت می یابند؛ 15 سال پیش شاهد بودیم این وضعیت چقدر دردناک است.
در میان تمام این آشوب ها، اسرائیل یک پیله امنیت است. در واقع ما کشوری هستیم که از خاورمیانه بیرون زده ایم. یک سرزمین غیرقابل سکونت 150 سال پیش را آباد کرده ایم. یک زبان را زنده کرده ایم. با خشکسالی مبارزه کرده ایم. از سرزمین باغ های پرتقال به کشوری با تکنولوژی برتر بدل شده ایم. ما شایسته توجه و شایسته همراهی هستیم.

mich-e1442924939394-305x172

در رابطه با ایران اما، باید بگویم، بسیاری از ما مبهوت و خشمگین هستیم. نمی دانیم چرا قدرت های جهانی طرح اولیه که از بین بردن برنامه تسلیحات هسته ایران بود را کنار گذاشتند و تصمیم به غیرفعال کردن و بازرسی آن گرفتند و حتی عوامل ضروری برای این را هم در قرارداد پیش بینی نکردند.
چاره چیست؟
فردی، و به عنوان یک جامعه، می بایست تا جایی که ممکن است اطلاعات خود را افزایش دهیم. آگاه باشیم. و بعد اقدام به جنگ کنیم؛ از راه آموزش عالی، یا از راه رسانه، یا فعالیت سیاسی، یا هر چه که در چارچوب مهارت و دانش شماست. به دیگران بفهمانید که اسرائیل با چه خطری و با چه مشکلی رو در روست.
تصویری که من مایلم شما با خود از اینجا ببرید تصویر نسل جوان اسرائیلی و فلسطینی است که همراه هم و در فضاهای دوستانه و بی خشونت زندگی می کنند. و وقتی به آنچه از دست شما برای اسرائیل برمی آید فکر می کنید، و برای انگلو-یهود، و برای به حاشیه راندن نفرت، و برای ترویج فعالیت مثبت، به این تصویر بیندیشید.