حس غریبی دارد که دوستانت از اسرائیل به تو زنگ بزنند و بگویند مواظب خودت باش. حال این که تو در بروکسل زندگی می کنی.

حسب نظر ما، که تازه همین امروز صبح با کاهش وضعیت آژیر خطر به پایان رسید، اولین تجربه این پایتخت اروپایی در طول سال های طولانی از واقعیت تروریسم اسلامی بود. این تجربه آنقدر غریبه بود و آنقدر آزاردهنده بود که بیشتر مردم نمی دانستند چه باید بکنند.

اسرائیلی هایی که این وضعیت را از اتاق نشیمن خانه هاشان در تلویزیون تماشا می کردند، ممکن بود با لبخندی بر لب بگویند: «به دنیای ما خوش آمدید.»

فراموش نکنیم که مردم اسرائیل همچنان موجی از چاقوزنی و تصادم اتوموبیل را در زندگی روزانه خود تجربه می کنند که به کشتار، نقص عضو، و جراحت مردم منتج می شود. این هفته دو کشته و ۱۱ زخمی دیگر،‌ از جمله دختر ۱۲ ساله ای که بر اثر ضربه چاقو مرد، به قربانیان خشونت در اسرائیل افزوده شدند.

با وجود این، و علیرغم برخوردی که اسرائیل از اتحادیه اروپا در خصوص برچسب زنی تجربه کرد، و علیرغم احساس این که اروپا اهمیتی به وضعیت مردم اسرائیل نمی دهد، عکس العمل اسرائیل به ترور پاریس، و سایه وحشت آن بر سر بروکسل، عظیم و همدردانه بود.

با آرامش، با قاطعیت، و با حساسیت، اسرائیل تجربه های خود از برخورد روزمره از تروریسم را با همنوعان خود در اروپا همرسانی می کند. هفته گذشته شمار زیادی از کارشناسان اسرائیلی ضدترور به بروکسل آمدند، بدون اطلاعرسانی رسانه ای، و تجربه ها و گزارش ها، و بهترین راه حل های عملی را ارائه دادند.

بالاترین مقامی که به این سفر دست زد، رئیس ستاد نیروهای دفاعی اسرائیل گادی آیزنکوت بود که چندین جلسه خصوصی با مقامات امنیتی بلژیک برگزار کرد.

دلیل این سفر تثبیت روابط امنیتی میان بلژیک و اسرائیل بوده است. در طول این سفر یک روزه به اروپا، رئیس ستاد نیروهای دفاعی اسرائیل دیدارهایی با مقامات عالیرتبه نظامی ایالات متحده برگزار کرد. در اوایل هفته گذشته، همچنین معلوم شد که آلمان نیز از سرویس های امنیتی اسرائیل اطلاعات کلیدی در مورد خطر حمله تروریستی به یک استادیوم فوتبال دریافت کرده اند.

این اطلاعات به لغو یک بازی دوستانه میانه آلمان و هلند که قرار بود روز ۱۷ نوامبر در استادیوم هانوفر برگزار شود، منجر شد.

مایه تاسف است که پنجه خونین ترور به اروپا نیز رسیده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که وقوع این حمله ها قطعی، اما تخمین زمانی برای آن موجود نبوده است. و حالا هیچ شکی در میان نیست که پای ترور به اروپا کشیده شد و پایتخت های اروپایی، از جمله پاریس و بروکسل آسیب دیده و دگرگون شده اند.

این درسی دشوار برای اروپا بود و از این پس به راحتی با تکیه بر قطعیتی قدیم و بی دردسر کلیشه «چرا نمی توانیم همه با هم دوست باشیم؟» را به زبان نخواهد آورد.

واقعیت خشن موجود، اما، یک فرصت تازه را به میان می آورد تا دوستی دوباره ای بعد از ماه ها رابطه متشنج، میان اسرائیل و اتحادیه اروپا شکل بگیرد.

هر چه نباشد، ما اکنون یک واقعیت ساده را با هم سهیم ایم:‌ که کسانی هستند که نابودی ما را می خواهند، به هر قیمتی. که کسانی هستند که از دموکراسی، آزادی بیان، و آزادی هایی که ما مسلم می دانیم بیزارند.

من صادقانه امیدوارم که فاجعه ترور پاریس و بروکسل، اروپا را از خوابی که در آن خشونت های میان اسرائیل و فلسطینی ها را «مال دیگران» به شمار می آورد، بیدار شود.

این تصوری غلط بود. شهرک ها، تپه معبد مقدس به سادگی پرده دودی بودند که روی تهاجمات طولانی مدت بر تنها دموکراسی موجود در خاورمیانه را می پوشاند. در واقع، این یک مبارزه دردناک علیه بنیانگرایی است که برای غیر عرب جا، و آینده، و نقشی در منطقه نمی خواهد، و هر که با این تعریف ظالمانه و جنایتبار از دشمن توافق نداشته باشد، غیرخودی می داند.

در هفته ای که گذشت اسرائیل نشان داد که قادر است غرور خود را در برابر مقررات برچسب زنی اتحادیه اروپا زیر پا بگذارد، و بزرگمنشی کند، و نقشی مصمم و راهبر به عهده بگیرد و به دولت های اتحادیه اروپا نشان بدهد که چگونه با ترور مقابله کنند. آموزش بدهد که چگونه می توان علیرغم تروریسم، زندگی و پیشرفت کرد.

بروکسل به شهری مه گرفته معروف است. اما انگار کم کم افق دید مردم باز می شود و کم کم جلو پا را به روشنی می بینند.