امیدهایی که به یک رهبری واقع بینانه برای این کشور بسته بودم، با بازگشت ژنرال ها و کارشناسان جنگی ایشان به باد رفت.

در هفته ای که گذشت، در عرصه سیاست، اسرائیل تقریبا دارای عوامل ضروری یک انقلاب جنسیتی شد. پیشاپیش انتخابات سراسری ماه آوریل، نام زنان در راس لیست های اکثر احزاب اصلی، چندین حزب تحت رهبری زنان، و این احساس، که مانند دیگر نقاط جهان، اسرائیل نیز رویهم رفته به روی زنان چشم باز می کند، چنین القا می کرد که بوی بهبود اوضاع به مشام می رسد.

بعد، آنچه نمی بایست، شد. ژنرال ها بازگشتند، احزابشان را به هم پیوستند، و سریعا زنها را به ته لیست فرستادند. حالا به نظر می رسد زن ها به همان جایی که نسل ها پیش بودند، بازگشته اند.

اسرائیل نیز مانند ایالات متحده شاهد موج تازه ای از ورود زنان به سیاست بوده است. این می تواند نشانه هیجان انگیزی از یک تغییر اجتماعی به شدت مورد نیاز باشد، چیزی شبیه انعکاس موج قدرتمند پیوست زنانی مانند الکساندریا اوکاسیو-کورتز به رده زنانی مانند نانسی پلوسی برای به دست گرفتن دوباره مهار قدرت. بسیاری از احزاب لیست برابرخواهانه‌-تری در ۱۰ رده اول خود دارند: «حزب کار» چهار نفر، «مرتز» چهار نفر از جمله یک زن اتیوپی، حزب تازه «انعطاف اسرائیل» سه نفر، «یش آتید» چهار نفر از جمله یک زن اتیوپی، و «راست نو» چهار نفر. هیچ از یک از اینها به معنای برابری کامل نیست، اما همین امر که تمام احزاب – و رای دهندگانشان – فعالانه زن ها را حمایت می کنند نشان از وجود طلب تغییر دارد.

در اسرائیل، این وضعیتی است چشمگیر. اگرچه شمار زنان کنست در دو دهه گذشته افزایش دائمی داشته و اکنون به ۳۳ از ۱۲۰ عضو پارلمان رسیده (۲۷.۵ درصد)، اما اسرائیل از نظر حضور زنان در پارلمان، در رتبه نه-چندان-رضایت-بخش پنجاه و ششم در جهان قرار دارد. لیست تازه حزب حاکم «لیکود»، با تنها سه زن در میان ۲۲ نفر اول – که همه هم برای مناصب جنسیت-محور در نظر گرفته شده اند – تصویر کلیشه از حضور زنان در سال های اخیر در عرصه سیاست اسرائیل ترسیم می کند: محدود، و در قوطی زن ها.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://blogs.timesofisrael.com/the-gender-revolution-in-israel-that-wasnt/