در مراسمی که چندی پیش در «اسکارسدیل» نیویورک برگزار شد، من در خانه فرهنگ «مید-وسچستر»، در یک پانل سخنرانی می کردم. قرار بود در مورد برابری ازدواج و ارزش های یهودی صحبت کنیم، و این گفتگوها به طور قطع مثبت و شاد بود. اذعان کردیم که راه درازی در پیش داریم. اما در سایه تصمیم دیوان عالی در خصوص ازدواج همجنسگرایان، راه درازی را طی کرده ایم.

روز بعد، در مراسم دیگری بودم و از من در مورد برابری ازدواج در اسرائیل سوال شد. در آن لحظه، ناگهان به دوتایی دشوار سیستم سیاسی متفاوت مان فکر کردم. در ایالات متحده، دولت و کلیسا جدا هستند. ما یک دین دولتی در آمریکا نداریم و رهبران مذهبی از قدرت رسمی برای صدور مجوز ازدواج برخوردار نیستند. اما در اسرائیل، داستان به کل جور دیگری است. درک تداخل دین و سیاست در اسرائيل برای یهودیان آمریکا دشوار است. مشکل به روزهای اولی برمی گردد که نخست وزیر دیوید بن گوریون موافقت کرد که کنترل طیف مذهبی را به یهودیان ارتدکس بسپارد، و تمام نهادهای عمومی را حلال سازی کند، و اجازه بدهد مردان ارتدکس از خدمت سربازی معاف باشند، و شبات را روز تعطیل و استراحت قرار بدهد، و کنترل ازدواج و طلاق را به ارتدکس ها بسپارد. قرار بود این یک قدم عملگرا و در مسیر ساختن ائتلاف باشد، اما پیامدهای غیرعامدانه بسیاری داشت.

امروزه، جنبش های ارتدکس و ارتدکس افراطی در اسرائیل قدرت را به دست گرفته اند و تعیین می کنند چه ازدواجی مشروع است و ازدواج چه کسانی می تواند مشروع باشد. در گزارشی که اخیرا به کنست داده شد نشان می دهد که از ازدواج ۶۶۰۰ هزار یهودی اسرائیلی، از جمله ۳۶۴ هزار مهاجر از شوروی سابق، در اسرائيل ممانعت به عمل خواهد آمد.

به همین خاطر است که به عنوان رئیس جوامع بازسازی یهودی، افتخار می کنم که عضو ائتلاف برابری مذهبی یهودی ام، که در راه تغییر تلاش می کند. جوامع بازسازی یهودی گروهی است متشکل از رهبران اسرائيلی و آمریکایی که دغدغه آزادی های مذهبی و فردی دارند – از جمله تصمیم دولتی بر این که شخص یک یهودی کامل هست یا نه، بخصوص در اسرائیل.

این ائتلاف امسال یک کمپین تازه، و چند ساله را آغاز می کند تا برای روش های جاری، و وضعیت غیرممکن فعلی، جایگزین پیدا کند: کنترل مطلقی که خاخام اعظم اسرائیل بر موقعیت های فردی، که شامل ازدواج، طلاق، دفن، گرویدن به یهودیت، و دیگر امور مهم شخصی می شود. ما بر آنیم که هویت اسرائیل به عنوان کشوری یهودی و دموکراتیک را تقویت کنیم، و پیوندهای آن را با یهودیان سراسر جهان محکم نماییم. بحث ما بر سر این است که چگونه به دولت فعلی اسرائیل فشار بیاوریم تا به تعهدات دموکراتیکی که در مقطع قطعنامه استقلال رسمیت داشتند، باز گردد. طبق آن قطعنامه، دولت تازه بر «برابری کامل حقوق اجتماعی و سیاسی برای تمام ساکنان علیرغم مذهب، نژاد، و جنسیت» متعهد بود. «آزادی مذهبی، وجدان، زبان، آموزش، و فرهنگ» را تضمین می کرد.

یهودیان آمریکا عمیقا با تعهد کشور ما به آزادی مذهبی شکل یافته اند. این آزادی ها ما را از مداخلات دولتی در زندگی مذهبی ما در امان نگه می دارد. آزادی مذهبی یکی از دلایلی است که ایالات متحده از همان آغاز مهاجرت ما، تا امروز برای یهودیان بهشت به شمار آمده است. همه یهودیان می بایست آزاد باشند که زندگی مذهبی خود را اداره کنند و به هر شکلی که مایلند. هیچ دولت مرکزی نمی بایست اجازه دخالت قانونی بر زندگی یهودیان معاصر داشته باشد.

نهاد اسرائیلی خاخام اعظم قانونا اجازه یافته است که دیدگاه های یهودی خود را بر تمام یهودیان اجبار نمیاد. رفتارهای غیرارتدکس یهودیان از بودجه دولتی که به وفور به نهادهای ارتدکس داده می شود، بهره ندارند. و این تاثیرات بسیار عمیقی در جامعه اسرائیل بجای نهاده است. ما اعضای ائتلاف اکنون برای جایگزین های غیر ارتدکس تلاش می کنیم. تمرکز اولیه ما بر ایجاد یک جایگزین غیرارتدکس برای برابری ازدواج است زیرا این مساله ای است که زندگی شمار عظیمی از اسرائیلی ها را هر ساله تحت تاثیر خود قرار می دهد. دغدغه ما دورنماهای بزرگتر است. ما می خواهیم طبیعت دموکراتیک جامعه اسرائیل را تقویت کنیم که می بایست شامل برابری مذهبی باشد تا بتواند یک دموکراسی کامل به شمار آید. دورنمای بزرگتر دیگر، رابطه میان دولت اسرائیل و یهودیان آمریکاست. ۹۰ درصد جامعه ما غیر ارتدکس اند. و ما بطور دائم با مشکل غیرمشروعیت و حتی یهودی نبودن ما از سوی نهادهای مذهبی دولت اسرائيل روبرو هستیم.

راه ما به کجا ختم خواهد شد؟ من امیدوارم. صداهای پیشرو به آسانی ساکت نمی شوند. در دولت اسرائیل، جنبش مقاومت یهودی اسرائيلی، جنبشی متشکل از افراد و گروه های سکولار، متون و سنت های یهودی را از ارتدکس ها بازپس می گیرد. و در ایالات متحده، ائتلاف برابری مذهبی یهودی نماینده و پیشگام پیشرفت های گسترده ای است. صداهای پیشگام در ایالات متحده و اسرائيل می بایست علیرغم قدرت و مصونیت رهبری خاخامی، به تلاش برای شنیده شدن ادامه دهند. هدف ما حیاتی تر از آن است که بگذاریم از دست برود.