امارات، با ممانعت از مسابقه‌ی تیم اسرائيل با نام و نمادهای کشور خود، تمامی اصول حاکم بر این ورزش را زیر پا گذاشت.

تال فلیکر اسرائیل در حاضر جودوکار شماره‌ی یک جهان در وزن زیر ۶۶ کیلوگرم است، و ستاره‌ای تثبیت شده که در مسابقات قهرمانی جهانی امسال چندین مدال گرفته است.

روز پنجشنبه، فلیکر ۲۵ ساله، یک مدال طلای دیگر برنده شد، و نجات شیخ‌علی‌زاده از آذربایجان را در مسابقات ابوظبی شکست داد. سپس چنان که می‌باید، روی سکوی قهرمانی ایستاد، و مدال طلای خود را با افتخار دریافت نمود، و با قامتی راست ایستاد تا سرود ملی اسرائيل، «هاتیکواه» را پخش کنند.

اما، همانطور که فلیکر خود نیز احتمال می‌داد، برگزارکنندگان این مسابقه‌‌ی جهانی در امارات متحد عربی از پخش «هاتیکواه» خودداری کردند. به جای آن، فلیکر و دیگرانی که در سالن مسابقه بودند و کسانی که از جاهای دیگر بازی را تماشا می‌کردند، سرود فدراسیون بین‌المللی جودو را شنیدند. پرچم اسرائیل نیز به افتخار او افراشته نشد. به جای آن نیز نماد فدراسیون بین‌المللی از سوی برگزارکنندگان افراشته شد. (برای برندگان مدال‌های برنز، گیلی کوهن،‌ پنجشنبه، توطار باتبال، جمعه نیز پرچم اسرائیل افراشته نشد).

فلیکر با این رفتار خودبینانه با نهایت اعتماد به نفسی برخورد کرد و با بی‌اعتنایی به آنچه بعدها در رسانه‌ها «سرصدای سرود فدراسیون در پس‌زمینه» خوانده شد، خود شخصا سرود ملی خود «هاتیکواه» را خواند.

هنگامی که از هتل محل اقامت خود پس از مسابقه با تلویزیون اسرائیل گفتگو کرد، گفت که از ابتدا تصمیم داشته خود «هاتیکواه» را بخواند و به اهانت کشور برگزار کننده اعتنا نکند. «همه‌ی دنیا می‌داند ما اهل اسرائیل‌ایم، می‌داند ما نماینده‌ی کدام کشوریم». «همین امر که آنها پرچم ما را قایم می‌کنند، به خودی خود…» و به دنبال کلمه‌ی مناسب گشت. «خودش تأکیدی است بر پرچم ما».

یک روز پس از آن، توهار باتبال در مسابقه با رقیبی عرب، به همین شکل، به آنچه گذشت بی‌اعتنا ماند. بدون اهمیت به این که رقیب وی شکست خورده‌ی وی رشاد المشجری از دست دادن با او خودداری کرد، باتبال ۲۳ ساله به بازی ادامه داد و در مقابل فابیو باسیلی ایتالیا، قهرمان المپیک، برنده‌ی مدال برنز شد.

در توهینی مضاعف، فدراسیون خود به شکلی در این تبعیض علیه اسرائيل شریک به شمار می‌آید. در وبسایت فدراسیون در گزارش پیروزی فلیکر در کسب مدال طلا، او را نه به عنوان نماینده‌ی اسرائيل، بلکه به شکل خنده‌آوری، نماینده‌ی فدراسیون معرفی کرده است و در این مقاله نیز همچنان همین عبارت را تکرار می‌کند. در این گزارش مسخره پنجشنبه شب گفته شده است که «بازیکنان فدراسیون بین‌المللی جودو با یک مدال طلا و یک برنز، جایگاه دوم را کسب کردند». دست تا جمعه شب، جدول مدال‌های مسابقه نشان می‌داد که یک طلا و دو برنزی که اسرائیل برنده شده در واقع از سوی «اسرائيل» کسب شده است.

برخی ممکن است بگویند که اسرائیل نمی‌بایست در مسابقاتی که میزبانی آن با امارات متحد عربی است و در خصوص ویزای بازیکنان مشکل ایجاد کرده، و از پیش به فدراسیون اطلاع داده که اسرائیلی تنها در صورتی که هیچ گونه نمادی از کشور خود نداشته باشند مجاز به حضور در مسابقات‌اند، شرکت می‌کرد. اما نظر اسرائیلی‌ها این بود که بازیکنان بی‌نظیر جودوی این کشور حتما می‌بایست شرکت کنند و با اجرای عالی و نیت خوب، در مقابل بی‌ادبی برگزارکنندگان امارات متحد عربی بایستند. و همین نیز شد.

اما این نمی‌بایست پایان ماجرا باشد. هنگامی که فدراسیون جودوی امارات پیشاپیش اطلاع داد که تیم اسرائيل مجاز نیستند با پرچم اسرائیل در مسابقه شرکت کنند، فدراسیون بین‌المللی به برگزارکنندگان نامه نوشت و خواهان شد که «همه‌ی هیات‌ها، از جمله هیات اسرائیل، می‌بایستی بدون استثنا و از هر نظر مورد برخورد برابر قرار گیرند».

فدراسیون جودوی امارات اعتنایی نکرد. چرا؟‌ دو سال پیش هم نظیر هم تبعیض را علیه اسرائيل انجام داده بود؛ ‌اسرائیل دو مدال برنز در مسابقات ۲۰۱۵ برنده شد – که به سرتیترهای خبری کمتری به نسبت طلای تال فلیکر منجر شد.

به جای آن که از اسرائیلی‌ها در مقابل معضل بازی کردن یا نکردن، در شرایطی که مهمان ناخوانده به حساب می‌آیند، قرار گیرند، اکنون این فدراسیون بین‌المللی است که می‌بایست اطمینان حاصل کند که در مسابقات آینده هیچ تبعیضی روی نخواهد داد، و میزبانان مسابقات که شرط برخورد «صد در صد برابر» را زیر پا می‌گذارند، مجاز به میزبانی مسابقه نباشند. (اتفاقا «فلسطین» به عنوان عضو کمیته‌ی بین‌المللی المپیک یکی از ۱۹۸ «کشور عضو» فدراسیون بین‌المللی جودو است. همه‌ی ما می‌توانیم روزها در خصوص تفاوت این دو بحث کنیم، اما اگر قرار باشد اسرائیل میزبان مسابقات فدراسیون بین‌المللی جودو باشد، مکلف خواهد بود که با بازیکنان فلسطینی برخورد برابر داشته باشد.)

جودو، ورزشی رزمی با ۱۳۵ سال سابقه‌ی تاریخی، بر مبنای اصول اخلاقی‌ استوار است که احترام را ارج می‌نهد. کلمه‌ی جودو خود به معنای «روش موقر» است. در این ورزش، کسانی که به این اصل احترام نمی‌گذارند، نمی‌بایست جایی داشته باشند.

همانطور که اصول اخلاقی فدراسیون بین‌المللی جودو نیز به روشنی می‌گوید (ماده‌ی ۲) «در میان شرکت کنندگان، هیچ گونه تبعیضی بر اساس نژاد، جنسیت، قومیت، مذهب، عقاید فلسفی یا سیاسی، موقعیت ازدواج و دیگر زمینه‌ها نخواهد بود».

امارات متحد عربی در هفته‌ی جاری روی همه‌ی این اصول پا گذاشت. بار دیگر نمی‌بایست مجاز به اقدام مشابه باشد.