منتقدین می‌گویند از آنجایی که مشکل، ناشی از تک‌تک کشورهای عضو است و نه از خود نهاد، با خروج [از یونسکو] اورشلیم تنها به منافع خویش آسیب می‌زند.

در اسرائيل، موارد معدودی از حمایت کامل طیف رقبای سیاسی کشور برخوردار می‌شوند، و تصمیم هفته‌ی گذشته‌ی بنیامین نتانیاهو به «آماده‌سازی لوازم خروج» از یونسکو، یکی از آنها بود.

و این از کدورت اسرائیل نسبت به سازمان آموزشی، علمی، فرهنگی سازمان ملل و انبوه قطعنامه‌های اسرائیل‌ستیز آن در سال‌های اخیر ناشی می‌شود – بسیاری از این قطعنامه‌ها پیوند‌های یهودی مقدس‌ترین بناهای تاریخی سرزمین اسرائیل را انکار می‌کنند.

منتقدین می‌گویند، با این‌ حال، بعید است که خروج اسرائیل تحولات مورد نظر این کشور را در نهاد ایجاد کند. در نهایت، ممکن است تأثیری منفی بر منافع کشور یهودی داشته باشد.

اسرائیلی‌ها مدت‌هاست مجادله دارند که آیا بهتر است با سازمان‌های متعصب وارد دیالوگ شوند و یا در راستای سلب مشروعیت‌ چنین نهادی، آن را ترک کنند. تا به اینجا، در مورد یونسکو، اورشلیم بیشتر به گزینه‌ی اول پرداخته است، اگرچه خشم از قعطنامه‌های به شدت یک‌جانبه‌ی این نهاد نیز به شکلی فزاینده انباشته شده است. هفته‌ی گذشته، مکتب اندیشگانی اخیر در موفقیتی عظیم گوی سبقت را ربود.

اول، کسب پیروزی، سپس کناره‌گیری

نکته‌ی عجیب اما این است که اسرائیل تمایل به خروج را یک روز پس از آن که در نهایت به موفقیتی در آنجا دست یافت، اعلام نمود. و این تصمیم، کمابیش، نه بر اساس برنامه‌ریزی اسرائيل، بلکه به دنبال تصمیم غیرمنتظره‌ی ایالات متحده به خروج بود.

اورشلیم تازه یک پیروزی سیاسی را جشن گرفته بود. در ۱۱ اکتبر، شورای مدیره‌ی این سازمان به اتفاق آرا تصمیم به تعویق رأی‌گیری در مورد دو تا از قطعنامه‌های اسرائیل‌ستیز گرفت.

سفیر اسرائیل در یونسکو، کارمل شاما-هاکوهن بلافاصله پس از این رأی گفت «امیدوارم تصمیمی که هم‌اکنون گرفتید، نشانه‌ی تحولی در روند آتی این سازمان باشد. این هنوز رویای ماست و ما هنوز باور داریم که یونسکو قادر است در ساختن جهانی بهتر برای کودکان سهم داشته باشد».

در بیانیه‌ای در مورد این «موفقیت» غیرمنتظره، شاما-هاکوهن آن را «حاصل سه سال فعالیت دیپلماتیک سخت و نفس‌گیر و جانکاه بود». وی افزود «از این دقیقه به بعد دیگر به پیچ بعدی پیچیده‌ایم و دلیلی ندارد به کم قانع باشیم».

آنچه آن موقع نمی‌دانست این بود که «پیچ بعدی» اقدام وی برای حذف مقام خود خواهد بود. زیرا دقایقی پس از آن که ایالات متحده اعلام کرد که از یونسکو خارج می‌شود، شاما-کوهن پیشنهاد کرد اسرائیل نیز همین راه را برود.

حدود سی ساعت پس از آن که وی پیروزی در یک جبهه را اعلام کرد و آماده‌ی نبرد بعدی شد، وی ناگهان شروع به تشویق اسرائیل به خروج از کل جنگ کرد. (بنا به گزارش هأرتص، اسرائيل با تصمیم واشنگتن به خروج از یونسکو، غافلگیر شد).

در یک چرخش غیرمعمول دیگر، در ۱۳ اکتبر، یک روز پس از آن که اسرائیل تصمیم به خروج از یونسکو را اعلام کرد، آدری آزولی، زنی یهودی که خویشانی در اسرائیل دارد، بر رقیب قطری خود که به عنوان دبیرکل یونسکو انتخاب شده بود، غلبه کرد.

در سخنانی که درست پس از پیروزی مطرح کرد، آدری به کشورهای عضو اصرار کرد که در امور سازمان «سهیم شوند» و در زمانی که به گفته‌ی وی «دوران بحران» است «این نهاد را ترک نکنند».

مقامات اسرائیلی پیروزی آدری را خبری خوب تلقی کردند اما این هم باعث تغییری در حمایت ایشان از خروج نهاد فرهنگی نشد. نتانیاهو روز شنبه گفت امیدوار است یونسکو شیوه‌های «یهودستیز» خود را کنار بگذارد و افزود که البته خوشبین نیست. «به همین خاطر، دستورالعملی که به ترک سازمان داده‌ام به جای خود باقی است و برای اجرای آن اقدام خواهیم کرد».

«اکنون زمان آن نیست که دموکراسی‌ها یونسکو را ترک کنند»

تصمیم اورشلیم نه فقط از سوی یونسکو بلکه همچنین از سوی چند کشور عضو و حتی گروه‌های یهودی منتقد سیاست‌های اسرائیلی‌ستیز نهاد فرهنگی با ابراز تأسف روبرو شد.

شیمعون ساموئل مدیر روابط بین‌المللی مرکز سیمون ویزنتال گفت: «اکنون زمانی نیست که دموکراسی‌ها یونسکو را رها کنند»… «خروج آنها خلائی به جا خواهد گذاشت که به سرعت با دشمنان آزادی پر خواهد شد».

روسیه به غیرمعمول بود تصمیم اسرائیل به خروج، یک روز پس از شادمانی «نسیم تحول» اشاره کرد.

در بیانیه‌ای در نقد خروج اسرائيل، ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه‌ی مسکو، اشاره کرد که خروج اسرائيل «زمانی صورت گرفت که فشارهای سیاسی ناشی از «قطعنامه‌های فلسطین‌محور» در مورد حفظ اورشلیم قدیم و حفظ و توسعه‌ی نوار غزه و نیز مسائل فرهنگی، آموزشی، و برابری جنسیتی و فعالیت‌های جوانان در قلمرو فلسطینیان کاهش می‌یافت».

زاخارووا با توجه به تلاش‌های آموزشی برای جلوگیری از افراطی‌گری و بنیانگرایی و برنامه‌های یادبود هولوکاست، افزود حرکت اسرائيل «به همکاری‌های روسیه و اسرائیل در چارچوب این نهاد خاتمه خواهد داد».

جالب اینجاست که روسیه از کشورهایی است که مصرانه به نفع قطعنامه‌های مورد حمایت عرب‌‌ها رای داده است که منجر به خروج اسرائیل شد. با این حال، اگر خروج اسرائیل از یونسکو ارزیابی شود، می‌بایست در نظر داشت که تصمیم به طرح و حمایت از قطعنامه‌های ضداسرائیلی در پایتخت‌های کشورهای سراسر جهان صورت می‌گیرد و نه مقر یونسکو در پاریس.

ایگئال پالمور، از سخنگویان پیشین وزارت خارجه‌ی اسرائیل گفت «این نهاد هیچ اشکالی ندارد. اشکال از کشورهای عضو است که آن متن‌ها را می‌نویسند و آن رای‌ها را می‌دهند».

وی افزود فعالیت‌های حرفه‌ای یونسکو «کاملا بجاست» و بسیاری از دیپلمات‌های اسرائیلی نیز این را تصدیق می‌کنند. «اسرائیل از همکاری تخصصی با بخش‌های معین یونسکو استفاده‌ی مثبت کرده است و همه‌ اینها ربطی به قطعنامه‌های وحشتناک که در کمیته‌های اجرایی تنظیم و تصویب می‌شوند ندارد.»

پالمور گفت ایرینا بوکوا، دبیرکل این سازمان که مدت خدمت‌اش به سر آمده است، به طور قطع از بدخواهان اسرائيل نبود، کاملا برعکس.

«او بارها پا را از دایره‌ی معمول محدودیت‌های دیپلماتیک فرا گذاشته تا عدم خشنودی عمیق خود از بعضی تصمیمات در خصوص اسرائیل را ابراز کند.»

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://www.timesofisrael.com/israels-planned-withdrawal-from-unesco-unlikely-to-improve-anything/?utm_source=The+Times+of+Israel+Daily+Edition&utm_campaign=94de27c080-EMAIL_CAMPAIGN_2017_10_18&utm_medium=email&utm_term=0_adb46cec92-94de27c080-55260489