بله، حج عربی همان «خگ» عبری است و هر دو اشاره به سفر زیارتی دارند، مراسمی که میان یهودیت و اسلام مشترک است.

هنگامیکه یهودیان تحصیلکرده از مراسم پرشور حج مسلمانان، که میلیونها تن از مردمی که از سراسر جهان به یک مکان مقدس سرازیر میشوند تا همراه هم مراسم مذهبی را برگزار کنند، آگاه شدند، دانستند که ما یهودیان چقدر از دست داده ایم.

مراسم حج یهودیان در سده های پس از انهدام معبد اورشلیم به دست رومیان در ۷۰ پیش از میلاد، متوقف شد. اکنون اکثریت بیشمار یهودیان خارج از مرزهای سرزمین اسرائیل و در کشورهای پروتستان میزیند که مراسم حج نقش بسیار ناچیزی در حیات مذهبی مردم دارد. به همین خاطر برای بسیاری از یهودیان دشوار است شور معنوی عظیمی که در مسیر طولانی حج و در میان غوغای جمعیت در فضای ویژه مکان مقدس و روحانی روی میدهد را دریابند.

هم قرآن و هم تورات بر اهمیت دینی حج سالانه در یک محل مقدس تاکید کرده اند (در عربی حج، در عبری حج، زیرا حرف «گیمل» با «داژ» در دوران کتاب مقدس با صدای «ج» مانند جیم تلفظ میشد). قرآن میگوید: «پس، در بازگشت، سه روز حج، و هفت روز روزه برگزار کنید» (۲:۱۹۶) و تورات میگوید: سه بار در سال تمام مردان شما میبایست در پیشگاه خدا در اسرائیل حاضر شوند. (هجرت ۳۴:۲۳).

تورات همچنین تاکید میکند، «پس از خوشه چینی از زمینهای خود و انگورکوبی (در پاییز)، حج سوکوت را برای سه روز برگزار کنید. در مراسم خود شادی کنید – بهمراه پسران و دختران شما، خدمتکاران مرد و زن، قوم لاوی، بیگانگان، یتیمها، بیوه هایی که در شهرهای شما میزیند. تا هفت روز مراسم حج پروردگار را برگزار کنید… سه بار در سال، تمام مردان، در پیشگاه پروردگار در مکانی که او انتخاب میکند، حاضر شوید: در (بهار عید پسح) حج ماتزوت، حج هفته ها (هفت هفته پس از آن)، و حج سوکوت (پاییز). (کتاب تثنیه۱۶-۱۶:۱۳)

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://blogs.timesofisrael.com/hajj-sukkot-and-a-vision-of-near-east-peace/