ماه گذشته لحظه با اهمیتی را در تاریخ جامعه یهودیان آمریکا تجربه کردیم – با این وجود هیچ کس از آن باخبر نشد. در یک ائتلاف گسترده و بی سابقه شامل «جنبش اصلاح طلبان» و «محافظه کاران» و «جنبش کار» قطعنامه ای را در «کنگره جهانی صیونیزم» تصویب کرد که نهادهای عظیم فعال در اسرائیل – «آژانس یهود»، «کرن کایمت لا ایسرائل»، و بخصوص «سازمان جهانی صیونیزم» را مقید به شفافیت کامل مالی می کند. جامعه جهانی یهودیان پیامی صریح ارسال کرد: آگاهی از این که حمایت های مالی ما چگونه، و در کجا، و چرا هزینه می شوند برای هویت صیونیستی ما حیاتی، و تاییدی بر ارزش های یهودی و دموکراتیک ما است.

این قطعنامه خود بخشی از نگرانی عمیق بر سر فعالیت های نهادهایی نظیر «سازمان جهانی صیونیزم» و شاخه اسکان آن است. بخش اسکان بدنه قدرتمندی است که گفته می شود دچار فساد شده است و گفته می شود مقادیر عظیم پول را هزینه پروژه های شهرک سازی در «خط سبز» و کرانه باختری در اسرائیل می کند و به بخش های کم درآمد و توسعه نایافته حومه اعتنا نمی کند. هشتاد و سه درصد از یهودیان آمریکا عقیده دارند که شهرک ها مانع راه حل «دو ملت، دو کشور» است. و بسیاری هستند که از عدم شفافیت و مسئولیت ناپذیری گروه هایی که به نام صیونیزم جهانی از آنها سوء استفاده می کنند به طور روزافزون خسته اند.

ما شاهد بوده ایم که عدم شفافیت چگونه واقعیت های خطرناک موجود را مخفی نگاه می دارد و مانع پیشرفت به سوی راه حل «دو ملت، دو کشور» می شود. تابستان گذشته، مدیران سازمان «جی استریت یو»، از شهرک های یهودی حبرون که با بودجه «صندوق حبرون» – سازمانی که بخش عظیمی از هزینه نگهداری و مراقبت از شهرک را به عهده دارد – ساخته شده اند بازدید کرد. این سازمان همچنین گروه های شهرک نشین شرور که حمله علیه فلسطینیان ترتیب می دهند، را تامین مالی می کند. در این بازدید، همکارهای ما متوجه شدند – از طریق راهنمای تور – که «صندوق حبرون» حمایت مالی عظیمی از یهودیان آمریکا، نظیر شیکاگو دریافت می کند.

چنین چیزی وحشتناک است. حبرون، شهری که به دو نیمه تقسیم شده، ده ها سال محل زد و خورد بوده است و در ماه های اخیر شاهد خشونت و ترور بوده است. این محل شاهد بیشترین و آزاردهنده ترین تصاویر اشغالگری است. حمایت مالی از یهودیان افراطی در این شهر، کمکی به آرامش وضعیت نمی کند.

بدون شک شمار عظیم یهودیان آمریکایی که با خشونت مخالفند و باور دارند که شهرک ها مانعی بر سر راه صلح هستند آگاهانه سازمانی را که به خشونت دامن می زند و یک جامعه پرخشونت را سر پا نگه می دارد، کمک مالی نمی کنند. اما زمانی که ما از رهبران شورای محلی و ملی در این مورد سوال کردیم، بیشترشان نمی دانستند این پول ها کجا می رود. بدون شفافیت، بیشتر این افراد نخواهند دانست به چه چیزی کمک مالی می کنند.

این افشاگری ها برای ما بسیار آزاردهنده بود. و نیز برای مقامات شورا که با ما گفتگو کردند. ماه گذشته نزدیک به ۷۰ دانشجو در واشنگتن جمع شدند و با خانم لیزا لوی، پرزیدنت قبلی و عضو فعلی فدراسیون یهودی واشنتگن دی سی، جلسه گفتگویی را ترتیب دادند.
شماری از دانشجویان تجربه های خود را با خانم لوی در میان گذاشتند و توضیح دادند که چگونه عدم شفافیت در جامعه یهود بر پیوند آنها با اسرائیل تاثیر منفی داشته است. بسیاری پیوندهای خود با جوامع خود قطع شده احساس می کردند زیرا این جوامع قدم هایی برداشته بودند، عامدانه یا غیرعامدانه، برای حمایت از پروژه های شهرک نشینی، و در نتیجه، بر خلاف راه حل دو دولتی. ما از توجه عمیق خانم لوی به گفته های ما بسیار خوشحال بودیم. خانم لوی در پاسخ به ما فعال عمل کرد و قبول کرد با ما در زمینه مطالبه شفافیت و پاسخگویی جامعه های ما در مورد فعالیت های مالی، همکاری کند. وی از شفافیت به عنوان یک اصل مسلم حمایت کرد. قبول کرد که جلسه ای میان مدیران سازمان های «جی استریت یو»، و «استیو راکیت»، «سی.ای.او» فدراسیون یهودیان واشنگتن و حومه تشکیل بدهد تا این گفتگوها را ادامه بدهیم.

این اقدامات و تصمیمات از سوی رهبرانی نظیر خانم لوی برای آینده جامعه یهودی در آمریکا و اسرائيل بسیار با اهمیتند. رهبران بیشتری می بایست به همین نتیجه برسند و اقدام به عمل بکنند و روند سکوت و عدم شفافیت و بی مسئولیتی و عدم پاسخ گویی را متوقف کنند. ما به همراهانی نظیر جنبش اصلاح طلبی و محافظه کاری، و تمام دیگرانی که شفافیت و مسئولیت پذیری را در سازمان های خود باور دارند، نیاز داریم. ما نیاز داریم به «سازمان جهانی صیونیزم» درسی را بدهیم.

ما نمی توانیم در حالی که از راه حل «دو ملت، دو کشور» حمایت می کنیم علیه آن قدم برداریم. اگر به اشغالگری ادامه دهیم نمی توانیم مرزها و آینده اسرائیل را امن بداریم. وقتی از ما در باره پول هایی که ما می پردازیم سوال می شود نمی توانیم فقط بگوییم «نمی دانم». زمان مسئولیت پذیری برای اقدامات ما فرا رسیده است – و زمان به دست گرفتن کنترل آینده مان.