اکنون قصد داعش به انجام عملیات تروریستی هسته ای در شهرهای غربی، از طریق خطوط تدارکاتی خود در ترکیه، خطری است بسیار محتمل، و واقعی.

در ۳۰ مارچ، مقدم بر نشست امنیت هسته ای واشنگتن دی.سی.، شاخه خبری داعش، الفرات، تهدید این تشکیلات به آلمان را اعلام کرد، اگرچه چند روزی بیش از حمله به بلژیک نگذشته بود.

ضمن نمایش تصاویری از دفتر صدراعظم آلمان در میان شعله های آتش، و پرچم داعش بر فراز فرودگاه کلن بن، دعوت به «بکن آنچه برادرانت در بلژیک کردند» پخش شد.

در پی تهاجم های تروریستی به بلژیک، هنگامی که مقامات بلژیک فهمیدند که داعش یکی از دانشمندان هسته ای و خانواده وی را زیر نظر داشته، مساله امنیت هسته ای نیز به طور جدی به میان کشیده شد.

در ماه نوامبر، اندکی پس از تهاجم های پاریس، مقامات بلژیکی محمد بکائی را دستگیر کردند و طی آن معلوم شد وی فیلمی اطلاعاتی از دانشمند بلژیکی یکی از تآسیسات هسته ای SCK-CEN بلژیک در مول، در اختیار داشته است. این فیلم از سوی برادران البکرویی، دو تروریست انتحاری حمله به بلژیک، تهیه شده بود.

نگهبان هسته ای به قتل رسید

در حین تهاجم ها، یکی از نگهبان هایی که برای سرویس G4S تاسیسات پژوهش هسته ای بلژیک کار می کرد، نیز به قتل رسید، و این شهبه را ایجاد کرد که داعش قصد توطئه علیه تآسیسات مزبور، نشت زباله های رادیواکتیو در فضا، و یا دستبرد به مواد رادیواکتیو برای تهیه بمب کثیف داشته است.

در نظر داشته باشیم که دو تن از کارکنان تاسیسات قدرت هسته ای بلژیک در دوئل به داعش پیوسته اند که در مورد این تاسیسات اطلاعات با اهمیتی دارند که ممکن است از سوی گروه تروریستی مورد سوء استفاده قرار بگیرد.

در نتیجه، بروکسل اقدامات امنیتی خود را تشدید کرده و در این تاسیسات ماموران مسلح به نگهبانی گمارده است.

همچنین، ترس از داعش و خطر تروریسم هسته ای در نشست هسته ای، که رهبران بیش از ۵۰ کشور جهان در آن جمع آمده بودند تا به چالش با این احتمال هولناک بپردازند، به شکلی گسترده سایه افکنده بود.

آشوبی که تهاجم تروریستی هسته ای در مناطق شهری، نظیر نیویورک، لندن، برلین ایجاد خواهد به قدری فوریت دارد که رهبران حاضر در نشست، در طول جلسه کوتاه دوروزه، زمانی ویژه را به آن اختصاص دادند.

رئیس سیا به خطوط ترکیه اشاره کرد

در هر حال، یک راه حل کلیدی برای ممانعت از این خطر، در ماه فوریه از سوی رئیس سیا جان برنن، مطرح شد که می گفت خطوط تدارکاتی داعش در ترکیه را مسدود کنید.

در یازدهم فوریه، ضمن یک مصاحبه ضبط شده در برنامه «سیکستی مینتس» («۶۰ دقیقه») از سی بی اس، برنن افشا نمود که داعش به قابلیت دستیابی به سلاح های کشتار جمعی دست یافته است، و چند نوبت در صحنه های جنگ، سلاح های شیمیایی به دست آورده است، و احتمال این هست که برای حمله به کشورهای غربی یا دیگر کشورها، اقدام به فروش آن بکند.

برنن همچنین هشدار داد که «بسیار ضروری است که خطوط نقل و انتقال و خطوط قاچاقبری، که مورد استفاده گروه بوده است مسدود شود».

این خطوط از ترکیه می گذرند، اما اردوغان با مسدود کردن مسیر تدارکاتی داعش مخالف است.

در مقاله ای از گاردین، در نوامبر گذشته، به نام «ترکیه می تواند خطوط تدارکاتی دولت اسلامی را مسدود کند. چرا نمی کند؟»، دیوید گرابر انگیزه های آنکارا در باز نگهداشتن خطوط تدارکاتی را زیر سؤال برد.

این هفته، افشا شد که در جلسه ای پشت درهای بسته، با سیاستمداران آمریکایی که در ماه ژانویه صورت گرفت، شاه عبدالله، پادشاه اردن، ترکیه را متهم به صدور تروریست به اروپا کرده است.

شاه اردن به نمایندگان کنگره ایالات متحده اعلام کرد که حزب عدالت و توسعه ترکیه در پی یک «راه حل بنیادین اسلامی» برای خاورمیانه است و «صدور به تروریست به اروپا» یکی «از راهکارهای ترکیه» در همین راستا است، و به بحران پناهندگی نیز به عنوان شیوه ای از جنگ، به همین منظور دامن می زند تا اتحادیه اروپا امتیاز بگیرد.

وی همچنین اشاره کرد که ترکیه از فروش نفت به داعش بهره می برد؛ مساله ای که در ماه های اخیر روسیه نیز به آن پرداخته است.

چین به این خطر واقف است

چین نیز چنین ظنی دارد. پروفسور هان زودونگ، از دانشگاه دفاع ملی PLA در مقاله ای برای CCTV می نویسد که تصرف شمال عراق از سوی ترکیه، در ماه اکتبر، احتمالا به این منظور بوده است که مرز را برای «کاروان های» ترکیه باز بگذارد تا از مسیر عراق به ترکیه وارد شوند، زیرا «با تقویت تسلط هوایی از سوی نیروی هوایی روسیه، ورود «کاروان ها» به ترکیه از مسیر سوریه بسیار دشوار شده است».

با بکار گرفتن نیروی نظامی، ترکیه می تواند کاروان هایی که از سمت عراق وارد می شوند را مورد حفاظت قرار دهد، و هان این گمان را مطرح را می کند که «احتمال این هست که عملکرد ترکیه، از سوی جامعه جهانی، اینگونه برداشت شود که این کشور قصد حفاظت و گسترش دولت اسلامی را دارد».

اینها همه اضافه می شود به اتهاماتی علیه اردوغان، به این معنا که وی از داعش به عنوان ابزاری برای جنگ با کردها و سوریه استفاده می کند. اتهامات دیگری نیز حاکی از این است که خانواده اردوغان، به طور شخصی، از فروش نفت به داعش سود می برند. با وجود چنین ابهاماتی، رهبران ایالات متحده و اتحادیه اروپا، در گذشته، با تغییر موضع از کمپین های ضد داعش به کمپین های ضد اسد و ضد کورد، موجبات خشنودی رهبران ترکیه را فراهم کرده اند. با این وجود، پرهیب دسترسی داعش به سلاح کشتار جمعی، و اقدام به تروریسم هسته ای، سرنوشت ساز است، و به تغییر مواضع می انجامد.

بر جدیت این خطر، در ۲۸ مارچ، هنگامی که اداره مقابله با تروریسم اسرائیل، واقع در دفتر نخست وزیری، بیانیه ای صادر کرد مبنی بر این که سلول های داعش در ترکیه «قابلیت عظیمی در اقدام به حمله های آتی دارند» و به شهروندان اسرائیلی اعلام کرد هر چه زودتر خاک ترکیه را ترک کنند، تاکید شد.

تهاجم های آینده ممکن است هسته ای باشند.

در چنین صورتی، قدرت های بزرگ می بایست دست به دست هم بدهند و مرزهای میان ترکیه و داعش را مسدود کنند. بیش از این نمی بایست در خدمت اردوغان قرار بگیرند و اجازه بدهند امنیت جهان را در گرو انگیزه های شخصی او در خاورمیانه بگذارند.