امروز روز “بازگشت به آینده” است، دقیقا همان روزی که مارتی مک فلای و داک براون به سوی آینده رفتند، و ما هاوربورد را کشف کردیم، و شیکاگو کابز جام جهانی را برنده شدند و غیره.

سخن کوتاه این که ده دلیل زیر نشان می دهد چرا بازگشت به آینده نمی توانست در اسرائیل اتفاق بیفتد:

10- مالیات واردات برای دی-لارن خیلی سنگین بود.
9- فلوکس کاپاسیتور، واز را به هم می ریخت.
8- هیچ کس باور نمی کرد تروریست های خاورمیانه مشکلی برای به دست آوردن پلاتین داشته باشند.
7- درس و مشق مارتی بیشتر از این بود که همیشه دوروبر داک بچرخد.
6- ما پارکینگ های به این بزرگی نداریم که بشود توی آن با سرعت هشتاد رانندگی کرد.
5- پیش از آن که داک براون هزینه های پروژه اش را تامین کند، در هزارتوی بوروکراسی اینجا گم می شد.
4- تاریخ های عبری را نمی شد وارد داشبورد کرد.
3- هیچ کس حتی برای سه روز آینده برنامه ریزی نمی کند. کی ممکن بود راضی بشود به سفر سی سال در آینده برود؟
2- گنبد آهنین ماشین های پرنده را بمباران می کرد.
1-“چرا برویم گذشته را عوض کنیم؟ یی یه ب سدیر!”
و یک دلیل برای این که ممکن بود در اسرائیل هم اتفاق بیفتد: هیل ولی و مایر گلدی. ما هم گلدی مایر داشتیم.