از این موقع سال خاطره های زیبا دارم. کفش های مدرسه که هنوز براق و تمیزند، دفترهای خالی مشق پر از قابلیت های بالقوه. پیاده در راه مدرسه، هوا داشت خنک می شد و بوهای پاییز خیابان را پر می کرد. شروع مدرسه هیجان داشت و می دانستم با شروع عید چند روزی تعطیل خواهیم بود.

بچه که بودم راش هاشانا به معنی لباس نو، جوراب نو، کفش های براق بود. راش هاشانا معنی کیک عسلی، دسر سیب، و جمعیت مردم در کنیسه بود که می گفتند «وای چقدر بزرگ شدی!». هنوز یادم هست که با جوراب های زیر زانو در دریایی از مردم که بیرون کنیسه جمع شده بودند غوطه می خوردم. حتی اگر گم می شدم، امن بودم. مردم خودم بودند. قبلیه من بودند. من یک قطه بودم در اقیانوسی و با هم ما قوی بودیم.

این روزها، دور از مردم شهر خودم، روابط من لایه های بیشتری دارد. آمدن عید را وقتی می فهمم که دخترهایم سبدهاشان را برمی دارند و در تپه های جودین از انجیر و انگور پر می کنند. روزهای پیش از راش هاشانا با انارهای قرمز تازه از شاخه چیده به خانه می آیند.

این هفته آشپزخانه من کارخانه آبمیوه گیری بود. دخترهایم با دوستانمان رفته بودند میوه چینی. دیروز را به شستن، خرد کردن، افشردن و توی شیشه ریختن ده شیشه آب میوه طبیعی گذراندند.

همانطور که فریزر من با شیشه های آب میوه و شکمم با انجیر پر می شود می دانم که راش هاشانا دارد از راه می رسد.

هنوز عاشق این فصل ام، اما عجیب این است که زندگی گاهی تبدیل می شود به «کاری که می کنی» به جای آن که حرکتی از روی آگاهی باشد. راش هاشانا به آسانی می تواند روزی بشود مثل همه روزها که می گذرد و یک مقدار کار برایش می کنی، و یک مقدار غذا می پزی، و سری به شول می زنی. همچنان که سال ها می گذرند، و من به کودکانم آموزش می دهم، تلاش من این است که معنای واقعی این عیدها را از یاد نبرم.

و معنای واقعی این عیدها چیست تقویم یهودی برای این تنظیم شده که ما را به زندگی خود واقف نگه دارد. هر تعطیلاتی می تواند باعث ارتباط بیشتر ما و دید و بازدیدهای بیشتر ما باشد. لحظه ای که عقب می ایستی و می گویی من کی ام؟ آیا گذاشته ام زندگی ام در امور روزانه گم شود و عمرم بگذرد؟ یا هر روز تصمیم های آگاهانه و هشیارانه می گیرم که به من کمک می کند قابلیت های خودم را در جهان به کار بگیرم؟ متاسفانه تعطیلات یهودی ممکن است تبدیل به صدها چیز دیگر بشود و حواس را از این مساله مهم پرت کند.

در ماه الول، تمام ماه به راش هاشانا ختم می شود و زمانی است که ما می توانیم در درون خود تحول ایجاد کنیم، با خود صادق باشیم، و در راش هاشانا آماده ورود به سال نو باشیم. همه ما می دانیم که هر کسی در جهان یک حداکثر ظرفیت دارد و یک ظرفیت کوتاه مدت که ما را برای رسیدن به هدف بزرگتر آماده می کند..

این زمانی است که ما می توانیم شروع به یک حسابرسی از زندگی خود در سالی که گذشت بکنیم و کنترل روی زندگی مان را باز به دست آوریم. زمانی که باید به آنچه الان هستیم قانع نباشیم و سعی کنیم هر آنچه می توانیم بشویم باشیم. زمانی که می توانیم دنیا را فراموش کنیم و خدا را به یاد آوریم. این مسوولیت شماست که ظرفیت های خود را بیابید و اجازه بدهید خود واقعی خود شما در جهان بدرخشد.

کار آسانی نیست وقتی به شول می روید و هیچ کس در دور و بر شما به این چیزها فکر نمی کند. و آسان نیست وقتی به شول می روید و همه در باره این چیزها فکر می کنند. برای همین ما شوفار را داریم. شوفار قدرت آن را دارد که ما را با واقعیت دوباره آشنا کند.

و شما در میانه شول ایستاده اید جایی که شماری از مردم ایستاده اند برای این که خودی نشان بدهند و شماری آنجا ایستاده اند برای این خانواده هاشان راضی باشند، و شماری دیگر از روی احساس وظیفه آنجایند، و دیگرانی آنجایند به خاطر این که رسم راش هاشانا است. می فهمید؟ وسط این همه شلوغی چطور می توان به حقیقت نزدیک بود؟

شوفار را که می شنوید به یاد می آورید که به حقیقت نزدیک باشید. شوفار فریاد است، عمیق ترین حسرت ها، نقطه ای حساس و آسیب پذیر که ما می ترسیم به آن نزدیک شویم، و یا نمی دانیم چطور به آن برسیم و چطور خود را بیان کنیم. شوفار شیپور بیداری است.

شوفار آن بخش از روح شما را که همچنان از خود راضی و مطمئن است صدا می زند، آن بخشی از روح شما که در برخورد با جهان پراتیک می تواند به آسانی گم شود. به شما می گوید به خود آی، نترس. تغییر کن، و توانایی های تو به تدریک از ترس های تو قوی تر می شوند.

سال آینده وقتی دوباره صدای شوفار را می شنوید، کمتر غریبه خواهد بود. نقاب های شما نازک تر خواهد بود و درون شما تواناتر.

آرزو می کنم امسال زمان و توانایی بازگشت به درون خود را داشته باشید. تا ندای درون خود را بشنوید و ببینید چه می گوید. می بایست قوی تر از همیشه در میان کسانی بایستید که به معنای این روز پی نبرده اند و یا نمی دانند که چنین چیزی وجود دارد، می بایست هر چه بیشتر رشد کنید. هر روز می بایست رشد کنید و نزدیک تر به سرنوشت خود بشوید.