من به عنوان خاخام ارشد بریتانیا از رهبران مذهبی مسلمانان دعوت می‌کنم با من وارد گفتگویی شوند، و اگر ضرورت پیش آمد، می‌توانیم مخفیانه دیدار کنیم.

در افسانه‌ی عید فصح، پس از نزول بلای خون، موسی و هارون در پیشگاه فرعون حاضر شدند و از هجوم وزغ‌ها به مصر هشدار دادند. تورات چنین می‌گوید که «و سپس وزغ‌ پیدا آمد و سراسر زمین مصر را پوشاند». دقت کنید که اینجا «وزغ» به شکل مفرد آمده، اما از اینجا به بعد به صورت «حتزفاردیم» می‌آید، وزغ‌ها.

چرا در ابتدا تنها به یک وزغ اشاره شد؟ توضیح‌اش به نظر آسان می‌آید! مسلم است که این عبارت به ظهور«واقعه‌ی وزغ» به عنوان رویدادی منفرد در مصر اشاره دارد. اما حکمای ما در تلمود ترجیح می‌دهند معنای کلامی دقیق آن را دریابند. می‌گویند که در ابتدا، در واقع تنها یک وزغ بوده است. خاخام آکیوا توضیح می‌دهد که این وزغ، میلیون‌ها وزغ زایید و سپس زاد و ولد شدید میان وزغ‌ها صورت گرفت و چنین شد که سراسر خاک مصر را وزغ‌ها پوشاندند.

اما خاخام الاذر بن آذاریا خطاب به خاخام آکیوا گفت «قطعا این با واقعیت همخوان نیست. اگرچه من با شما موافقم که در ابتدا تنها یک وزغ بود، اما او مادر تمام وزغ‌هایی که پس از آن ظاهر شدند، نبود، بلکه او در واقع، با با صدایی بلند قورقور کرد وو قورقور او چنان بلند بود که میلیون‌ها وزغ در زیر خاک آن را شنیدند و سر بلند کردند و سطح خاک را پوشاندند».

حالا ممکن است بگویید چه فرقی به حال مردم می‌کند اگر ابتدا تنها یک وزغ یا چندین وزغ. باور من این است که این حکمت، این مجادله، میان خاخام آکیوا و خاخام الاذر بن آذریا در واقع بر سر وزغ‌ها نبوده، بلکه درباره‌ی موضوعی بسیار عمیق‌تر و باارزش‌تر بوده – یعنی احساسات عبری‌ستیز در مصر. پرسش آنها این بوده که چگونه ممکن است که یوسف، یک عبری، تمامی ملت مصر را نجات دهد و سپس شاه تازه‌ای برخیزید که «یوسف را نمی‌شناسد». در حالیکه پیش از آن، مردم با همسایه‌های عبری خود روابط خوب داشتند، با آنها دوست و صمیمی بودند و با آنها به معاشرت می‌پرداختند، و اکنون پدرومادر همان بچه‌‌هایی که روزی با بچه‌های عبری بازی می‌کردند با اشتیاق تصمیم گرفتند سیاست‌های فرعون را پیروی کنند که می‌خواست پنجاه درصد بچه‌های یهودی را در آب‌های نیل غرق کند. چگونه به این سرعت چنین چیزی اتفاق افتاد؟

خاخام آکیوا می‌گوید: همه‌اش به خاطر یک نفر بود – فرعون. قدرتی که او در اختیار داشت. عظمت جاذبه‌ای که او داشت. قدرت کلامی‌اش و ماشین تبلیغاتی که ایجاد کرده بود. با استفاده از این‌ها، به سرعت زیاد، ذهنیت ملتی را تغییر داد. خاخام الاذر بن آذاریا گفت: خاخام آکیوا، مردم ممکن است قدرت زیاد داشته باشند و تأثیر زیاد بنهند، اما نه در آن حد ! این از یک جایی باید شروع شده باشد. فرعون در کنه ذهن خود می‌دانست که مصریان در خفا عبری‌ستیز هستند اما بنا به رسم رایج، مایل نبودند احساسات واقعی خود را در ملاء عام آشکار کنند. فرعون تنها این خلق‌ و خوی ملی را عوض کرد. رسم کرد که نفرت از عبری‌ها رایج شود و در نتیجه، در یک لحظه، ذات واقعی مصری‌ها پدیدار شد.

گویا برخی [روحانیان مسلمان] نمی‌خواهند با رهبران مذهبی یهودی در یک عکس ظاهر شوند. اگر این طور است…، باشد. بیایید پشت درهای بسته گفتگو کنیم.

این رویدادها در مصر به طور قطع احساسات ضدیهودی را در قاره‌ی اروپا در قرن بیستم تحریک کرد و به همین خاطر و برای ایمنی و امنیت‌مان، می‌بایست از خود بپرسیم، حق با چه کسی بود؟ خاخام آکیوا یا خاخام الاذر بن آذاریا؟ نظر من این است که گفته‌ی هر دو را جدی را بگیریم.

پیرو دیدگاه خاخام آکیوا، برخی از رهبران هستند که بی‌شرمانه سخنانی می‌گویند که یهودی‌ستیز است. آنها کسانی‌اند که بر اندیشه‌ی میلیون‌ها نفر از پیروان خود تأثیر می‌گذارند. می‌بایست در مقابل آنها بایستیم و می‌بایست صدای آنها را باطل کنیم. همچنین می‌بایست دیدگاه خاخام الاذر بن آذاریا را جدی بگیریم. برخی رهبران هستند که زیاد سخن نمی‌گویند اما قورقوری عظیم به راه می‌اندازند، تصویب می‌کنند، به یهودی‌ستیزی مهر تأیید می‌زنند. با چشم‌پوشی، به آنها که پیش از در حاشیه‌‌ بوده‌اند اجازه‌ی ظهور در وسط صحنه را می‌ دهند و با سکوت خود، در مسؤولیت گسترش شدید یهودی‌ستیزی در میان ما سهیم‌ می‌شوند.

این شامل رهبران سیاسی نیز می‌شود، و شامل رهبران معنوی نیز. از زمان هولوکاست، ما که در حلقه‌های یهودیت و مسیحیت بوده‌ایم به سختی کوشیده‌ایم که روابط خود را بهبود دهیم و گام‌های بلندی نیز برداشته‌ایم. اکنون گمان می‌کنم مسؤولیت ما آن است که اولویت را به مباحثه با همتایان مسلمان خود قرار دهیم و به عنوان یک رهبر معنوی ملی من مباحثه‌ی یهودیت و اسلام را یک اولویت می‌دانم. عهد ما در لحظه‌ی حاضر این است، تزاو حشا‌ئاه.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://www.timesofisrael.com/a-call-to-muslim-faith-leaders/?utm_source=The+Times+of+Israel+Daily+Edition&utm_campaign=673df6d8cb-EMAIL_CAMPAIGN_2018_03_23&utm_medium=email&utm_term=0_adb46cec92-673df6d8cb-55260489