در حال حاضر اسرائیل کمبود چالش‌های امنیتی و بهزیستی ندارد. پس برای چیست که نخست وزیر هی بر سر مسأله‌ای ناچیز مثل شبکه‌ی تلویزیونی دولتی چپ‌وراست می‌زند و تهدید به انتخابات تازه می‌کند؟

روز سه‌شنبه یدیوت آهرونوت کارتونی منتشر کرد که حماقت خارق‌العاده‌ی تشنج‌های مؤتلفین اسرائیل را به زیبایی به نمایش گذاشت. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر و همسرش سارا نشان می‌داد که از ترس خشک‌شان زده و زیرش نوشته بود «خطر نابودی». از سویه‌ی چپ‌ ایشان یک ردیف راکت از سمت ایران، حزب‌الله، و حماس پرتاب شده. اما این خطر افزاینده همان خطری نیست که باعث وحشت خانم و آقای نتانیاهو شده است. «خطر نابودی» که ایشان به آن خیره مانده‌اند، در سویه‌ی راست ایشان است و همانا یک مجری تلویزیون به نام گولا اوان-سعار است و دارد اخبار شب را در شبکه‌ای که از آن کمپانی تازه‌ی فرستنده‌ی تلویزونی خواهد بود و از ۳۰ آوریل شروع به کار می‌کند، به اطلاع بینندگان می‌رساند.

در هفته‌ی جاری نتانیاهو در چین است، و روابط خود را با قدرت‌های کلیدی جهان تازه‌ می‌کند. در شب شنبه، ساعاتی پیش از آن که به هواپیما سوار شود، دوباره بر سر مسأله‌ی کمپانی تازه، تغییر مسیر داد و ائتلاف را به تشنج کشاند. وی در فیس‌بوک خود نوشت که «نظرش عوض شده» و دیگر از این گروه خود [در این خصوص] حمایت نمی‌کند – اگرچه خود به قانونی که این مورد مجاز نمود، رأی مثبت داده بود – زیرا به این نتیجه رسیده است که صدها کارکنان کمپانی فعلی، «سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل»، کار خود را از دست خواهند داد، و سرویس تازه نیز از این ارزان‌تر نخواهد بود. و با لحنی حق به جانب پرسید «چرا می‌بایست یک کمپانی تازه تأسیس کرد؟».

گفته شده که نتانیاهو به چند نفر از نزدیکان‌ خود در لیکود گفته که اگر موشه کهلون، وزیر دارایی، شبکه‌ی تازه را لغو نکند، درخواست انتخابات تازه خواهد کرد – یعنی هنوز دو سال نشده از انتخابات پیشین (که یادتان باشد، دو سال بعد از انتخابات پیشین آن برگزار شد زیرا نتانیاهو دو تا از وزرای خود لائیر لاپید و تزیپی لیونی را به اتهام عدم وفاداری آشکار، برکنار کرده ‌بود).

فقط خدا می‌داند چه در سر نخست وزیر می‌گذرد، دست بالا، زن‌‌ نخست وزیر هم شاید بداند.

دیگر کارشناسان سیاسی اسرائیلی دست‌ به دامن ‌حدس و گمان شده‌اند. چند نمونه از نظریه‌های مطرح:‌

1) نتانیاهو می‌خواهد کهلون، از وزرای پیشین لیکود که جگر کرد لیکود را ترک کند و حزب خودش را بزند و شاید یک روز بخواهد علیه او وارد عرصه‌ی رقابت‌ انتخابات نخست‌وزیری بشود را مضحکه کند. همه‌پرسی‌ها حاکی‌اند که حزب کولانوی کهلون، که ۱۰ کرسی در کنست دارد، در صورتی که انتخابات اکنون برگزار شود به ۶ کرسی یا کمتر سقوط خواهد کرد، و به همین خاطر نتانیاهو کهلون را در موضع ضعف می‌یابد.

2) نتانیاهو تصور می‌کند انتخابات تازه احتمالا دست دادستان کل برای پیگرد قانونی وی به اتهام یکی یا چند تا از پرونده‌های فساد مالی وی که هم‌اکنون در جریان است را خواهد بست. این تصور که شاید صدور حکم دولت علیه نتانیاهویی که به تازگی دوباره انتخاب شده و تأیید شده دشوارتر باشد، به طور گسترده‌ای در رسانه‌های عبری این هفته پوشش یافته‌اند اگرچه چنین تصوری منطقی به نظر نمی‌آید. مسلم است که پناه بردن به برگزاری انتخابات تازه، روندی که به طور قانونی می‌بایست سه ماه به طول بینجامد، به دولت بهانه‌ای برای تسریع تحقیقات و دستیابی به حکمی قطعی له یا علیه صدور حکم محکومیت پیش از برگزاری انتخابات کشور خواهد داد.

3) نتانیاهو آرزویی وسواس‌گونه برای کنترل رسانه‌های اسرائیل دارد، که از گفتگوهای منتسب به معامله‌ای میان وی آرنون «نونی» موزس، ناشر یدیوت آهرونوت، پرفروش‌ترین روزنامه‌ی زرد اسرائیل، آشکار است. بنا به این معامله‌ی کذایی، قرار بوده در ازای محدود کردن اسرئیل حیوم، به صاحب‌امتیازی شلدون آدلسون، پر خواننده‌ترین روزنامه‌ی زرد رایگان، و هواخواه نتانیاهو، موزس در یدیوت پوشش بیشتری به اخبار مثبت در مورد نتانیاهو بدهد. (گفته شده معامله‌ی احتمالی نتانیاهو و موزس، موضوع اصلی یکی از پرونده‌های فساد نخست وزیر است که هم‌اکنون مورد تحقیق می‌باشد؛ نتانیاهو هرگونه خلافی را انکار میکند).

به طور گسترده‌ای انتقاد از نتانیاهو در رسانه‌ها افزایش یافته، مانند ترامپ، وی اخیرا تمامی تحقیقات درهم‌بافته‌ی علیه خود را محصول تلاش رسانه‌های «جناح چپ و بلشویک» خواند که خواهان تعقیب قانونی وی‌اند.