چند روزی از عید نوروز و شروع سال نو میگذرد. بر طبق رسم هر ساله دو هفته پیش از پایان سال سبزه سبز کردم، تخم مرغ رنگ کردم و به تهیه دیگر سین های سفره هفت سین پرداختم و مثل هر سال در شوق ساعت تحویل سال نشستیم. طبیعتأ شب عید را با چیدن سفره هفت سین جشن گرفتیم. فال حافظ هم گرفتیم و خوشبختانه فال خوبی در آمد ولی یک گوشه دل خوشحال نبود.

نوروز سال گذشته همگی دست به آسمان برداشتیم و دعا برای آزادی و رفاه مردم ایران کردیم ولی فکر نمی‌کردیم که امسال هم باید بگوییم:

سال سال این چند سال
امسال، پارسال، پیارسال
هرسال میگیم دریغ از پارسال

خبرهایی که از ایران می‌رسد خبرهای خوبی نیستند. قلبم را فشار میدهند. اکثر مواقع در جراید خبری دنبال خبر خوبی در مورد بهبودی حال و وضع مردمان هموطنم در ایران میگردم ولی متاسفانه با دست خالی بر میگردم. مردم هر روز درمانده تر از روز قبل هستند. بدبختانه تنها معدود افرادی در رفاه زندگی میکنند و اکثر مردم همینکه امروز را توانستند بگذرانند هم برایشان غنیمت است.

یاسمین متحده و سفره نوروز 1398

چطور میتوان خوش بود در حالی که از فقر و بدبختی مردم کشورم می‌شنوم. چطور من میتوانم در بازارها و سوپر مارکتهای شهرم در کشور اسراییل به خرید بپردازم. اینهمه وفور و نعمت را که به همت دولت مردمی اسراییل برای تمام افراد کشور تقریبا بطور یکسان است ببینم و بیاد زندگی فقیرانه و سخت مردم کشورم نیافتم. وقتی می‌شنوم که پوشک بچه در ایران آنقدر گران و کمیاب است دلم میخواهد تمام پوشکهای فروشگاه را بخرم و برای نوزادان وکودکان در ایران بفرستم. احساس شرمندگی میکنم که مردم کشور ایران که در آن زاده و رشد کردم اینگونه در فقر زندگی میکنند، کشوری که اینهمه ثروت و منابع زیر زمینی دارد، پسته آن معروف است و به نقاط مختلف دنیا صادر میشود ولی بدلیل قیمت نجومی آن باید در حسرت خوردن پسته باشند.

آجیل شب عید را بطور اقساطی میخرند، پدران و مادران شرمنده فرزندانشان هستند، هشتشون گرو نوهشون هست و برای بدست آوردن گوشت یخی به قیمت دولتی، ساعتها در صف های طولانی بایستند. از صف گوشت به صف مرغ یخی می‌روند و حتی پیاز ناقابل را باید کیلویی ۱۴۰۰۰ تومان بخرند. چندی پیش در یک مصاحبه تلویزیونی شخصی را شنیدم که می‌گفت سعی میکند که شبها هر چه دیرتر برود خانه تا چشمش به چشم فرزندانش نیافتد و شرمنده نشود زیرا نمی‌تواند حتی در خواست‌های کوچک آنها را انجام بدهد.

دوستان و هموطنان عزیز ایرانی سال نو را به همگان تبریک میگویم و سال آزادی برای تمام هموطنان ایرانی خود آرزو دارم.

بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی