این هفته نیز هزاران مسیحی از سراسر جهان در اورشلیم قدم قدم رد پای عیسی را بر سنگفرش خیابان‌های مارپیچ شهرقدیم پی‌ می‌گیرند، به رسم هرساله، در روز سوکوت، یکی از سه جشن بزرگ یهودیت که در آن یهودیان قرن‌هاست به زیارت معبد مقدس در اورشلیم می‌‌روند و اکنون قطعنامه‌ی یونسکو در واقعیت آن به شک افتاده است.

اما در میان تمام نکات بی‌معنا و بی‌اساس این برگه، حیرت من از این بود که مراکز قدرت آمریکای لاتین نظیر برزیل و مکزیکو همراه با نیکاراگوئا و جمهوری دومینیکن از این قطعنامه حمایت کردند.

آخرین ارقام مرکز همه‌پرسی «پیو» نشان می‌دهد که این کشورها و دیگر کشورهای آمریکای لاتین که اکثریت جمعیت‌شان مسیحی است (۶۹درصد از جمعیت کاتولیک و ۱۹درصد پروتستان.)

مسلما این کشورها درک می‌کنند که با حذف تاریخ یهود، یونسکو عملا پیوندهای مسیحیت با شهر مقدس را نیز زیر سؤال برد.

زیرا اگر چنان که یونسکو اظهار فضل کرده، معبد یهود وجود نداشته، پس عیسی نیز نمی‌توانسته است آنچنان که در کتاب مقدس آمده، قدم به آن محل گذاشته باشد.

کشیش ماریو برامنیک، رئیس حلقه‌ی رهبری همپیمانان اسپانیول اسرائیل (اچ آی ال سی) گفت سازمان وی «رأی یونسکو که منکر پیوندهای یهودیت و مسیحیت با اورشلیم و تپه‌ی معبد مقدس است را محکوم می‌داند».

کشیش برامنیک به فونتا لاتینا، سازمان غیرانتفاعی که با رسانه‌های اسپانیول برای پوشش اخبار اسرائیل و خاورمیانه همکاری می‌کند گفت «اورشلیم و تپه‌ی معبد مقدس در ابتدا تحت کنترل یهودیت بودند و سپس زیر تأثیر مسیحیت. عیسی در اورشلیم و در تپه‌ی معبد مقدس در دوران معبد دوم بود که به آموزش مردم پرداخت، عبادت نمود، و معجزه کرد».

اگر نشنیده‌اید، روز پنجشنبه چراغ سبز به قطعنامه‌ای به نام «فلسطین اشغالی» نشان داد که شهرهای مقدس و از جمله مکانی که معابد یهودی بنا به کتب مقدس در آن موجود بوده‌اند را با نام‌های اسلامی‌شان نام برده است و نام‌های یهودی اماکن را به نشانه‌ی عدم صحت این نام‌ها، تنها در داخل ویرگول‌های معکوس گذاشته است. و این اقدام از سوی نهادی صورت گرفته است که از سوی سازمان ملل متحد و برای پیشبرد درک متقابل میان فرهنگ‌ها ایجاد شد.

پیش‌نویس قطعنامه، که از سوی چندین کشور عربی حمایت می‌شود، اولین موردی نیست که فلسطینیان و دیگران از سازمان ملل برای تخریب چهره‌ی اسرائیل سوء استفاده می‌کنند. اما این بار، این حرکت، ضربه‌ای عمیق‌تر از هر زمان به تمام یهودیان و مسیحیان سراسر جهان زد چرا که اورشلیم و اماکن مقدس‌اش در قلب باورهای دینی ایشان‌ قرار دارد.

بنیامین نتانیاهو نخست وزیر این قطعنامه را پس از اعلام آن، بی‌اساس خواند و در توئیتی نوشت: قدم بعدی چیست؟ قطعنامه‌ی یونسکو در انکار پیوندهای میان کره‌ی بادام زمینی و مربا؟ باتمان و رابین؟ راک و رول؟

رویکردهای دیگر هم، اگرچه کمی محافظه‌کارتر، اما در همین معنا از دیگر جوامع جهان ابراز شد.

اما در آمریکای لاتین قطعنامه با بی‌میلی روبرو شد. برزیل، مکزیکو، جمهوری دومینیکن و نیکاراگوئه همه در سابقه‌ی روابط خوب با اسرائیل دارند و اکثریت جمعیت همه مسیحی است. با این حال در ۲۰۱۰ نیکاراگوئه روابط خود را با اسرائیل قطع کرد.

اگرچه دولت‌های این کشورها خود را کنار نگهداشته‌اند اما مردم مسیحی و یهودی جهان اسپانیول خشم خود را در برابر این رأی ابراز کرده‌اند و نمایندگان خود را مسؤول به پاسخگویی می‌دانند.

هزاران مسیحی و یهودی اسپانیول در سراسر جهان چندین طومار امضا کرده‌اند و خواستار لغو قطعنامه‌ی یونسکو شده‌اند. یک جنبش در شبکه‌ی اجتماعی اسپانیولی ‪#‬سومواسرائیل (ما اسرائیل هستیم) که از سوی مسیحیان اسپانیول آغاز شد در شبی که قطعنامه امضا شد در توئیتر پخش شد و بالاترین موضوع توئیتی کشورهای آمریکای لاتین شد، و بیش از پنج میلیون نظر در یک روز جمع کرد و در روزهای پس از آن همچنان با قدرت، فعال است.

صداهای همپیمان نشان از حمایت از اسرائیل و خشم در برابر تحریف تاریخ دارد و آشکارا خواهان آن است که کشورهای آمریکای لاتین موضوع خود را پیش از رأی‌گیری نهایی در سه‌شنبه تغییر دهند.

تاکنون، مکزیکو موضع خود را تغییر داده است، و حمایت خود از قطعنامه‌ی یونسکو را پس گرفته است و خواهان رأی‌گیری دوباره است. ببینیم آیا برزیل، جمهوری دومینیکن، و نیکاراگوئه نیز چنین می‌کنند یا نه.