گزارش‌های خارجی از حمله‌ی هوایی به پایگاه نزدیک دمشق حاکی است اورشلیم آماده شده تا به هشدارهای خود علیه حضور نظامی دائمی ایران در سوریه عمل کند.

در پی گزارش رسانه‌های سوری و لبنانی از حمله‌ی موشکی نیمه‌شب اسرائیل به پایگاه نظامی در نزدیکی الکیسوه، حدود ۱۳ کیلومتری جنوب غربی دمشق و ۵۰ کیلومتری مرز اسرائیل، و با توجه به گزارش‌های مربوط به پایگاه در دست ساختمان ایران در این ناحیه، به نظر می‌رسد اسرائیل در مورد حضور نظامی جمهوری اسلامی در سوریه، شرط را یک‌دفعه بالا برد و تهدیدها را عملی کرد.

مقامات ارشد اسرائیلی در ماه‌های گذشته بارها هشدار داده‌اند اسرائیل حضور نظامی ایران در سوریه را تحمل نمی‌کند. گفته می‌شود بنیامین نتانیاهو نخست وزیر همین چند روز پیش، از طریق شخص سومی، هشداری به اسد روانه کرده به این مبنی که اگر به ایران اجازه‌ی حضور دائم بدهد، هدف حمله‌ی اسرائیل رژیم خود او خواهد بود.

اگرچه تا کنون هنوز روشن نبود که اسرائیل تا چه حدی بر خطوط قرمز خود پای خواهد فشرد، حمله‌ی مزبور نشان داد که خط، قرمزتر از همیشه است و اسرائیل آماده‌ی عملی کردن هشدارهای خود است.

بنا به برخی گزارش‌های خارجی، که به طور گسترده در رسانه‌های عبری منتشر شده‌، پایگاه الکیسوه که در نیمه‌شب مورد حمله‌ی هوایی قرار گرفت همان تأسیساتی است که تصاویر ماهواره‌ای آن سه هفته‌ی پیش در بی‌بی‌سی منتشر شد. این گزارش‌ها حاکی‌اند که پایگاه، فعال نبوده و قرار بوده در آینده سربازان، مشاوران، و کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آن اقامت کنند.

بنای تأسیسات اخیرا گسترش یافته بوده و به نظر می‌رسد اسرائیل از مورد مصرف آن مطلع بوده است. این حمله‌ی هوایی پیامی به اسد، تهران، و حزب‌الله، و همچنین به ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه بود تا بدانند اگر استقرار ایران در سوریه ادامه یابد، اسرائیل ساکت نخواهد نشست.

در ماه‌های اخیر همچنین پیام‌های مشابهی از کانال‌های سیاسی ارسال شده و به نظر می‌رسد تا حدودی نیز به مقصد رسیده باشد و به همین خاطر اسد در اجازه‌ی ایجاد پایگاه دریایی در قلمرو سوریه و یا سرمایه‌گذاری‌های فزون ایران در این کشور مردد است.

در مورد تأسیسات الکیسوه، اما، هشدارها به جایی نرسیده بود و اسرائیل می‌بایست به اقدام صریح‌تری دست می‌زد تا حرف خود را بفهماند.

در آغاز ماه گذشته، گزارش‌ها حاکی از انهدام یک انبار تسلیحات در نزدیکی شهر هومز در حمله‌ی هوایی بودند. معلوم نیست که این حمله‌ها به هم مرتبط باشند؛ از آن زمان به بعد از سوی اسرائیل حمله‌های دیگری هم به هدف‌هایی که به ایران وابسته بوده‌اند، انجام شده است.

آخرین حمله‌ی هوایی، اولین حمله‌ی هوایی به تأسیسات نظامی ایران در سوریه است که تنها چند هفته‌ی پیش از آن در گزارش‌های رسانه‌ای افشا شد، اما گزارش‌های اولیه در مورد علت وجودی این تأسیسات، شکی در خصوص حمله‌ی هوایی باقی نمی‌گذارد.

با این حال، به نظر نمی‌رسد کسی در اسرائیل باور داشته باشد که حمله‌های مزبور که ظاهرا از سوی جت‌های اسرائیلی در قلمرو هوایی لبنان انجام شد، برای ممانعت از انگیزه‌های ایران کافی بوده و یا باعث فاصله گرفتن اسد از ایران بشوند. تهران همچنان با سرسختی خواهان پیشروی طرح‌های خود در سوریه است و دیکتاتور سوریه به برخی از اهداف ایران پاسخ مثبت داده است.

می‌توان فرض را بر این گرفت که اسرائیل پیام‌های دیگری هم در قالب حمله‌ی هوایی بفرستد تا باعث شود اسد در سیاست در باز خود در مورد ایران تجدید نظر کند. و به این ترتیب، احتمال زد و خورد با سوریه، حزب‌الله و متحدان ایشان تنها تشدید خواهد شد.

گرچه ایران بارها گفته است که به آسانی می‌تواند برخی از نواحی خاورمیانه را تصرف کند، اما اینجا آنجا نیست، و اسرائيل به نظر می‌رسد آماده‌ است به ایران بفهماند که تلاش ایران برای تسلط بر سوریه به این سهولت نخواهد بود.

از این گذشته با حمله‌ی نیروهای وفادار به علی عبدالله صالح رئیس جمهور پیشین این کشور در روز شنبه علیه حوثی‌های تحت پشتیبانی ایران که در چند مورد به شکست‌ حوثی‌ها منجر شد، تحولات یمن ممکن است ضربه‌ی محکمی به اهداف تهران در کنترل این کشور باشد.

اگرچه شکست اتحاد حوثی‌ها و صالح ممکن است نشان از پایان کارزار ایران در یمن نباشد اما به طور قطع در ایران با روی خوش روبرو نشده است.