همواره در بحث های مربوط به درگیری فلسطینی ها با اسرائیل در دانشگاه، ارعاب و زشتی فزاینده ای این بحث ها را آلوده می کند؛ دانشکده حقوق هاروارد نیز در ۱۴ ماه آوریل صحنه نمایشی از همین زشتی ها بود. در مباحثه ای درباره این درگیری ها، با حضور دیپلمات آمریکایی «دنیس راس» و وزیر سابق امور خارجه اسرائیل «تسیپی لیونی»، دانشجوی سال-سومی و عضو «دانشجویان هوادار عدالت در فلسطین» در هاروارد برخاست و از لیونی پرسید: «چرا این قدر بو می دهید؟ … سؤالی درباره بوی تسیپی لیونی، او خیلی بو می دهد، و برای من واقعا جای سؤال است».

کلیشه ای که می گوید یهودیان «کثیف اند» و «بو می دهند» یک کلیشه قدیمی یهودستیزانه است که نازی ها کمال استفاده را از آن بردند. گویی آن دانشجوی حقوق هاروارد عبای سفید «کو کلاکس کلان ها» را پوشیده و سر کلاس آمده بود. کل دانشگاه هاروارد می بایست برخوردی از همان دست با وی می داشت. این که چنین برخوردی نکردند به روشنی نشان می دهد که با عامیانه شدن نقد سیاست های اسرائیلی، اکنون یهودستیزی دارد رواج می یابد.

رئیس دانشکده حقوق هاروارد، مارتا مینو «پرسش» آن دانشجو را محکوم کرد که انصافا ستایش برانگیز بود.

مینو گفت: «مایه شرمساری این مؤسسه بود. ما به جایی رسیده ایم که باید مکث کنیم و بپرسیم «چه کسی هستم؟» و از همه مهمتر بپرسیم «چگونه آدمی می خواهم باشم؟».

این دانشجو، که عموما مجاز بوده ناشناس بماند و از شرمندگی در انظار عمومی طفره رود، بیانیه ریاکارانه ای منتشر کرده که می گوید حرف های وی «بد تعبیر» شده است. وی گفته «من می خواهم بسیار روشن بگویم که قصد من برانگیختن کلیشه های نفرت پراکن نبوده است».

واقعا؟ در این صورت دقیقا چه کار می کرد؟ خودش نگفته است، اما ناظران مبهوت اند که کدام کلمه بهتر وصف حال وی است: متعصب یا دروغگو.

این تهمت زشت و یهودستیزانه که متوجه یک رهبر محترم اسرائیلی در هاروارد شد به نحو تاسف باری مصادف بود با اظهارات کنگره در هفته گذشته درباره افرادی که پاسخگوی ترویج و کمک به فعالیت های اسرائیل-ستیزانه در دانشگاه های آمریکایی هستند. «جاناتان شانزر» نایب رئیس «بنیاد دفاع از دمکراسی ها»، که سابقا تحلیلگر ضد-تروریستی وزارت خزانه داری آمریکا بود، با جزئیات نشان داده است که چطور کارکنان سازمان ها به خاطر کمک مالی به اقدامات تروریستی حماس تحت تعقیب قرار گرفتند یا دادگاهی شدند و یا تعطیل، و اکنون چه طور جای اش را به جنبش انزوا و عدم سرمایه گذاری و تحریم (BDS) اسرائیل در دانشگاه داده است.

شانزر به کنگره گفت: «گروه مهمی از رهبران سابق سه سازمانی که مسؤول فراهم کردن حمایت مالی از سازمان تروریستی حماس دانسته و تعطیل شدند، گویا به مناصب رهبری کمپین BDS آمریکایی وابسته بوده اند».

اعضای برجسته «بنیاد سرزمین مقدس»، «جامعه اسلامی فلسطین» (نامی که مایه دلخوشی جورج اورول می شود) «قلب های مهربان برای توسعه خیریه»، یا زندانی شده و یا از کشور اخراج شده اند. اما بسیاری از کارمندان عالی رتبه و میان رتبه شان به سازمانی منتقل شده اند که «مسلمانان آمریکایی حامی فلسطین» نام دارد، که طبق گفته شانزر «رهبر اصلی کمپین BDS» است.

این گروه ده ها هزار دلار به فعالیت های ضد-اسرائیلی در دانشگاه ها تزریق کرده، سخنگو برای شان فراهم کرده، جزوه های ضد-اسرائیلی و البته «دیوارهای آپارتاید» تهیه کرده است که می گوید اسرائیل نه به خاطر بمب های فلسطینی که جان غیرنظامی های اسرائیلی را گرفته و می گیرد، که بی دلیل این دیوار امنیتی را کشیده است.

به جای کمک مالی به حماس، حمایت مالی کردن از جنبش BDS، عملا تغییر خاصی در وضعیت کسانی که در این جنبش فعال هستند نمی دهد. منشور حماس می گوید «مبارزه ما علیه یهودیان، بسیار عظیم و بسیار جدی است» و خواستار محو کردن اسرائیل است.

مباحثات درباره درگیری بین فلسطینی ها و اسرائیل، از غیرعادلانه به تهوع آور تبدیل شده، و نمی توان جور دیگری وانمود کرد. اگر مسؤولان این اقدامات را به محاکمه نکشانیم، وضع از این بدتر خواهد شد.

(این مقاله در روزنامه «بوستون هرالد» منتشر شده است.)