کجاست فریاد اعتراض به کشتار مداوم مردم بیگناهی که برای انتخابات آزاد و دموکراتیک در کشورشان میجنگند؟

در حالیکه مردم تحت انقیاد رژیم اسلامی ایران، شجاعت و قاطعیتی بیسابقه برای خلاصی از سرکوبگران خود و بدست آوردن آزادی خود در خود ایران، و در عراق و لبنان میجنگند، اروپا و ژاپن آنها را از نظر انداخته اند. در واقع، همچنان و حتی پس از آنکه رویای حفظ قرارداد هسته ای (برجام) با اعلام ایران مبنی بر اینکه دیگر قصد ندارد به هیچ یک از شروط مربوط به فعالیت هسته ای قرارداد عمل کند به سرابی بدل شد، به حمایت از رژیم ارتجاعی و تزلزل برانگیز اسلامی ادامه میدهند. بدرفتاری با سفیر بریتانیا در ایران در هفته گذشته، و دروغ های ایران در خصوص سرنگونی هواپیمای اوکراینی هیچ تاثیر مشخصی در رویّه‌ٔ اروپا نداشته است.

گزارش انحصاری رویترز درباره دستور ولی فقیه ایران، خامنه ای، به عمال امنیتی خود برای سرکوب اعتراضات سراسری مردم به هر قیمتی، در نوامبر ۲۰۱۹ ، که منجر به قتل ۱۵۰۰ تن از تظاهرکنندگان و زخمی و دستگیر شدن هزاران تن دیگر شد نیز هیچ تاثیری بر اتحادیه اروپا و یا کشورهای عضو آن نداشت. ژاپن همچنان دنبال ایران افتاده است، و گرچه نیرویی برای حفظ کشتیرانی خود در خلیج فارس مستقر کرده و میزبان رئیس جمهور ایران، روحانی، بوده تا علیرغم تحریمهای آمریکا با این کشور قراردادهای تجاری ببندد، هرگز اشاره ای به نقش خود در آن فجایع نکرده است.

ایالات متحده در دوران ترامپ – برخلاف دوران دولت اوباما در ۲۰۰۹ – همدردی خود با مبارزات مردم ایران را ابراز کرده است (با مبارزات مردم عرق و لبنان بسیار کمتر ابراز کرده) اما از هدف آنها در براندازی رژیم حمایت نمیکند، و چنانکه در سخنرانی وزیر خارجه مایک پمپئو تصریح شد، تنها به وضع تحریم علیه شماری چند از عاملان جنایات حقوق بشری در ایران بسنده کرده است. پرزیدنت ترامپ خود نیز در ابتدا به این موضوع اهمیت چندانی نداد تا زمانی که شبه نظامیهای تحت حمایت ایران به سفارت آمریکا در بغداد حمله کردند و درست پس از آن او در حمایت از تظاهرات عراقی ضدایران سخن گفت.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://blogs.timesofisrael.com/who-cares-about-the-iranian-people/