مدیر «خانه کاریکاتور ایران»، مسعود طباطبایی، اعلام کرد (۱۶/۱۲/۲۰۱۵) ایران یکبار دیگر مسابقات بین المللی کارتون در استهزاء هولوکاست را برگزار خواهد نمود. در دور جدید مسابقات که در ماه ژوئن ۲۰۱۶ برگزار خواهد شد، یک بخش ویژه نیز برای کارتون هایی با مضمون تمسخر نخست وزیر اسرائيل اضافه شده است. این مسابقات با حمایت شهرداری تهران صورت می گیرد. جوایز این مسابقه، از ارزش مالی زیادی برخوردار است. جایزه ویژه مسابقه، ۵۰ هزار دلار، جایزه اول ۱۲ هزار دلار، جایزه دوم ۸ هزار دلار، جایزه سوم ۵ هزار دلار است.

به نظر می رسد که با تکیه به لغو تحریم ها – در پی قرارداد هسته ای – ایران چشم انتظار پر شدن خزانه است، و راه «مناسبی» برای صرف مازاد ثروت پیدا کرده است.

این اولین بار نیست که چنین مسابقه ای را برگزار می کنند. در آپریل ۲۰۱۵ نیز، بنا به گزارش وبسایت رسمی این مسابقات، نظیر این مسابقه با شرکت ۳۰۰ نفر از ۵۰ کشور گوناگون، برگزار شد. مدیر «خانه کاریکاتور ایران» درباره تاریخ این مسابقات که بار اول، روز اول ماه آپریل بوده، گفته است «چون روز اول آپریل، روز دروغ است، برای برگزاری مسابقه ای با مضمون تمسخر هولوکاست، که بزرگترین دروغ است، مناسب به نظر می آید». بنابرین، این مسابقه تنها برای خنده نیست، بلکه عامدانه برای پیشبرد زمینه های سیاسی و ایدئولوژیک طراحی شده است. انکار هولوکاست و استهزاء نخست وزیر اسرائيل، هر دو در راستای یک ذهنیت سیاسی و ایدئولوژیک اند.

ایران به خوبی می داند کارتون چه استفاده سیاسی می تواند داشته باشد. خانم آتنا فرقدانی، شهروند ایران، در ماه مه ۲۰۱۵ به ۱۲ سال زندان محکوم شد. مدارک علیه وی، شامل کاریکاتورهایی توهین آمیز به قلم وی، از مقامات ایرانی می شد.

وی از سوی سازمان عفو بین الملل «زندانی عقیدتی» نام گرفته است. اخیرا، در خبرها آمده است که وی به جرم روابط نامشروع محکوم شده و از وی «آزمایش بکارت» گرفته شده، زیرا با وکیل خود دست داده است. سید بومدوها، معاون مدیر عفو بین الملل خاورمیانه و آفریقای جنوبی نقل شده است که «مایه تاسف است که علاوه بر محکومیت آتنا فرقدانی به جرمی مضحک نظیر دست دادن با وکیل خود، مقامات ایرانی وی را وادار کرده اند که آزمایش بکارت و حاملگی بدهد.»

این پرونده، دوچهرگی رژیم ایران را می نمایاند. از یک سو، از تهیه کارتون علیه هولوکاست حمایت می کند، از سوی دیگر شهروند ایرانی را به جرم کشیدن کارتون های مخالف دولت زندانی می کند. از سوی دیگر نشان می دهد که دولت ایران تا چه اندازه کاریکاتور را جدی می گیرد؛ آنقدر جدی که برای مجازات ۱۲ سال زندان در نظر می گیرد. روشن است که تفاوت های چشمگیر دو مورد می بایست در نظر گرفته شود. کاریکاتورهای آتنا یک اقدام شخصی از سوی یک هنرمند مخالف، برای اعتراض به عملکرد هولناک رژیم ایران است. در حالیکه مسابقه کارتون هولوکاست، یک اقدام دولتی، نهادینه، بین المللی، و نقض صریح توافقنامه های بین المللی است. همچنین، اهانت به قربانیان بیگناه هولوکاست است.

عدم تحمل ایران در مقابل کاریکاتورهای مخالفان، ادعای بی اطلاعی ایشان از اهمیت چنین مسابقه قبیحی را زیر سوال می برد.

این مساله، مساله یهودیت و اسرائيل نیست و نباید باشد. این اقدام، در واقع، می بایست هشداری باشد برای قدرت های پنج بعلاوه یک، و رهبران جهان روادار، در خصوص ماهیت رژیم ایران. این تنها یکی از اقدامات جنگ طلبانه ایشان است.

در ماه های اخیر، ایران به کرات و به شیوه های گوناگون دست به عملیات جنگ طلبانه زده تا عکس العمل جامعه جهانی را امتحان کند. تا کنون اوضاع به نفع ایشان بوده است. ‪جامعه جهانی، از ترس آن که مبادا مخالفت با چنین اقدامات ایران، به توافق هسته ای آسیب برساند، خود را در موضع ضعف حبس کرده است‬.

در ماه اکتبر، ایران، با نیت ایجاد تشنج، برای بار دوم در یک سال، آزمون موشک بالستیک انجام داد، که در نقض تحریم های سازمان ملل متحد بود. ایرانی ها همچنان به قاچاق تسلیحات نظامی، و حمایت از گروه های تروریستی، که نقض قطعنامه های شورای امنیت است، ادامه می دهند. همچنان خلافکاران نوجوان را اعدام می کنند، که نقض عهدنامه بین المللی حقوق شهروندی و سیاسی است. همچنان شهروندان دوملیتی آمریکایی را در بازداشت نگه می دارند، که به نظر ناظران جرائم ساختگی جاسوسی است. همچنان به فعالیت های خرابکارانه، بی کم و کاست ادامه می دهند. در عرصه فعالیت های هسته ای، همانطور که «مایکل سینح» و «سیومند دو-گالبرت» در مقاله ای در «وال استریت ژورنال»، ۱۴ دسامبر ۲۰۱۵ نوشتند: «ایران از برداشتن هر یک از دو گامی می توانست نشان عدم تمایل این کشور به دستیابی به تسلیحات اتمی باشد، سرباز زده است: خودداری کامل از غنی سازی اورانیم، و ارائه دقیق فعالیت های هسته ای خود در گذشته.»

تنها نتیجه بی عملی در مواجهه با بدکرداری و بدرفتاری ایران، گستاخی بیشتر این رژیم، و جنگ طلبی و جسارت آن خواهد بود. همچنین، به کاهش هر چه بیشتر انسجام و اعتبار جامعه جهانی خواهد انجامید. اساس و پایه های بازدارندگی را پوک کرده، و راه را برای تشدید بی اعتنایی و بی احترامی به هنجارهای بین المللی و تحریم های سازمان ملل متحد باز خواهد نمود.

برخورد موثر با تشنج زایی های ایران، ضرورت دارد. اجازه بدهید با پرداختن به امر اخلاقی مسابقه کاریکاتور هولوکاست شروع کنیم که نشانه ای است از بی اعتنایی عمیق ایران به ارزش های ما.