در این ماه، در سراسر جهان، دگرباشان جنسی به افتخار عشق جشن می‌گیرند. در بیشتر کشورهای جهان رژه، راهپیمایی، جشن‌های خیابانی، اکران فیلم، و بسیاری مراسم دیگر برپا می‌شود. در برخی کشورها اما دگرباشان جنسی همچنان به شدت مورد آزار و تعقیب‌اند، کشته می‌شوند، و با تبعیض‌های هولناک روبرویند. اما معترضین تنها روی یک کشور انگشت گذاشته‌اند و این کشور اسرائيل است. به اسرائيل با فریادهای «صورتی‌شویی» اعتراض می‌کنند، انگار که جنبش دگرباشی اسرائيل تنها به منظور «انحراف اذهان عمومی» از مناقشات اسرائیل و عرب خلق شده است، و انگار که چالش‌ها‌ و پیروزی‌های آنها هیچ معنایی ندارد فقط به این خاطر که سیاست‌های کشورشان بغرنج است. و در این اعتراض‌ها همیشه یهودی‌ها هدف حمله قرار می‌گیرند.

اما نه، انگار فریاد معترضین می‌گوید تنها به صیونیسم اعتراض داریم! بعضی از ما خود یهودی‌ایم! پس حالا به من گوش کنید. وقتی به اسرائیل اعتراض می‌شود، این یهودی‌ها هستند که بز گٓرِ گله‌‌اند. شمار غالب مردم یهود به دلایل خانوادگی، تاریخی، مذهبی به نوعی با اسرائیل پیوند دارند. شمار غالب یهودی‌ها صیونیست هستند و از حق موجودیت کشور یهودی دفاع می‌کنند. و مردم و نهادها یهودی مورد نفرت شدید این معترضین‌اند.

به ویژه دگرباشان جنسی یهودی هدف حمله‌ قرار دارند. دگرباشان یهودی، اگر نامی از اسرائیل ببرند، همیشه متهم می‌شوند به «صورتی‌شویی»، انگار اهمیت جنبش دگرباشی در اسرائیل یک چیز بد است، بهانه‌ای است برای روپوشانی بی‌عدالتی. معترضین اسرائیل‌ستیز در حمله به یهودیان دگرباش از ابزاری استفاده می‌کنند که آسیب‌رسان و تبعیض‌گر است.

در نظر بگیرید رژه‌ی بزرگداشت اسرائیل که چند هفته‌ی پیش در نیویورک برگزار شد. شماری از نوجوانان دگرباش راست‌کیش یهودی برای ابراز افتخار به هویت دگرباشی خود و سرزمین بومی خود اسرائیل، راهپیمایی می‌کردند. معترضین متعلق به گروه یهودیان حامی صلح (جی‌وی‌پی) – که در واقع هیچ سنخیتی با صلح ندارد – به داخل صف آنها نفوذ کردند و خود را همراه آنها جا زدند. در نیمه‌های راهپیمایی، جی‌وی‌پی‌ها تی‌شرت‌های «بزرگداشت اسرائیل» خود را جر دادند تا تی‌شرت‌های ضداسرائیلی که زیرش پوشیده بودند را نمایان کنند. سیستم صوتی گروه را از کار انداختند، و شروع کردند به فریاد «آپارتاید افتخار نیست!». حتی با بعضی از نوجوان‌های گروه راهپیمایان به زد و خورد پرداختند. طبیعی است که نوجوان‌ها وحشت کنند و به هم بریزند. آنها فقط آمده بودند که در افتخار به هویت‌های کوئیر و اسرائیلی خود رژه بروند و جی‌وی‌پی‌ها به صورت‌شان تف انداختند. حمله به بچه‌ها کار سخیفی است، اما به نظر از عهده‌ی گروهی که به محکومین تروریست افتخار می‌کنند، چندان سخیف نیست.

البته این یک اتفاق نادر نیست. هفته‌ی گذشته در کانادا یک گروه دگرباش یهودی مراسم شام شبات برگزار می‌کرد. هیچ ربطی به اسرائیل نداشت. متعرضین ضداسرائیلی به آنها حمله کردند فقط به این خاطر که یکی از حامیان این مراسم مرکز امور اسرائیلی و یهودی بود که یک سازمان غیرحزبی و از اعضای فدراسیون یهودیان کانادا است. تنها وجود عبارت اسرائیل در نام این سازمان به نظر این معترضین چنان جنایتی به شمار می‌رود که شایسته‌ی حمله‌ی سازمان‌یافته است.

این گونه اعتراض‌ها بسیار رایج است. در ۲۰۱۶ نیز یک پانل/شام شبات در کنفرانس دگرباشان و ایجاد تغییر، به میزبانی «پلی پهن‌تر»، سازمانی که برای ایجاد پیوند میان دگرباشان آمریکایی و اسرائیلی می‌کوشد تا داستان‌های زندگی خود را همرسانی کنند و در کنار هم برای حقوق دگرباشان در کشورهای خود بکوشند، با حمله‌ی ۲۰۰ معترض ضداسرائیلی تعطیل شد. معترضین راه مردمی که برای شرکت در کنفرانس آمده بودند را بستند و حتی کیپای یکی از مردها را از سرش کندند و انداختند. در ۲۰۱۵ در کالج گوچر، گوچر هیلل کوشید آسی آذار، فیلمبردار گی را برای سخنرانی در مورد همجنسگراهراسی در جوامع یهودی دعوت کند و مراسم با حمله‌ی معترضین بسته شد. در هالیفکس یک رأی‌گیری برگزار شد (که خوشبختانه موفق نشد) و هدف‌اش ممنوعیت نشانه‌ها و پرچم‌ها یهودیت و اسرائیل در رژه‌ی افتخار بود. یکی مراسم دگرباشان در دانشگاه بروان به این خاطر بسته شد که از سوی یک گروه یهودی برگزار می‌شد.

یهودی‌ها همیشه فشار عوارض اعتراض‌های ضداسرائیلی را تحمل می‌کنند. این ادعا که آنها معترضین فقط ضدصیونیسم‌اند، ضدیهودی نیستند، به شدت بی‌اساس است. دگرباشان یهودی و اسرائیلی حق دارند افتخار خود را بیان کنند و برای حقوق خود بجنگند. مطالبه‌ی برخورد مساوی و سپس اِعمال تبعیض علیه کسانی که از کشور خود، از آشیانه‌ی امن خود، وطن خود حمایت می‌کنند، تزویر و تبعیض است. شما می‌توانید با سیاست هرچقدر که بخواهید بجنگید، اما به محض این که انگشت اشاره‌ی شیطان‌نمایی، استانداردهای دوگانه، و مشروعیت‌زدایی را به سمت کشور یهود گرفتید، به محض این یهودیان هدف نفرت خود قرار دادید، نام رویکرد شما یهودی‌ستیزی است.

و یهودی‌ستیزی افتخار نیست.