نه سیاست و نه اقدام نظامی ایران را از تسلیحات هسته ای منصرف خواهد کرد

تصویر: حسن روحانی رئیس جمهور وقت ایران، راست، در بازدید از نمایشگاه دستاوردهای هسته ای ایران در تهران، حین مشاهدهٔ سنتریفیوژهای تازه و استماع سخنان علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران؛ ۱۰ آوریل ۲۰۲۱. (Iranian Presidency Office via AFP)
تصویر: حسن روحانی رئیس جمهور وقت ایران، راست، در بازدید از نمایشگاه دستاوردهای هسته ای ایران در تهران، حین مشاهدهٔ سنتریفیوژهای تازه و استماع سخنان علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران؛ ۱۰ آوریل ۲۰۲۱. (Iranian Presidency Office via AFP)

از ابتدا معلوم بود، اما پس از اولین دور مذاکرات، همه دانستند که ایران قصد ندارد از برنامهٔ تسلیحات هسته ای خود دست بردارد. حتی پیش از شروع مذاکرات، رئیس پیشین برنامه هسته ای ایران، «فریدون عباس-دیوانی» به تلاش کشور خود در ساخت تسلیحات هسته ای اذعان داشت.

بنا به خبر رویترز، «ایران هرگونه مصالحه ای که در چارچوب مذاکرات احیای قرارداد هسته ای ۲۰۱۵ با قدرتهای جهانی متقبل شده بود را کناری نهاد، و تعهدات دیگران را به جیب زد، و طی مذاکرات غیرمستقیم ایالات متحده و ایران خواهان بیش از آن شد.

در کتب قدیم [میدراش رباح، رامیدبار ۲۱:۴ و دیگر جاها] آمده است که «اگر کسی قصد کشتن تو را کرد، تو پیشدستی کن و او را بکش.» در حال حاضر به نظر می اید اسرائیل چاره ای ندارد مگر آنکه برای ممانعت از مقاصد ایران به نابودی اسرائيل، دست به حمله هوایی پیشگیرانه بزند. اما راه حل پیشگیرانهٔ مقابله با تخاصم ایران، ریشه کن کردن قدرت هسته ای آن نیست، بلکه ایجاد یکدستی و اتحاد در مواضع خود ما است.

متأسفانه سیاست چاره ساز نیست. هیچ کس آنقدر ساده دل نیست که باور کند سیاستمداران قادرند مشکلی را حل کنند. در بهترین حالت، سایت می تواند راه مذاکره را باز نگه دارد، ارتباطها را حفظ کند، اما هیچ کس باور ندارد چاره ای به جز اقدام نظامی فایده داشته باشد.

حتی تهدید ایران به انتقام جویی با سلاح هسته ای در صورتی که دست به سلاح هسته ای ببرد، دست ایران را نخواهد بست. با توجه به رفتار دولت ایران با مردم خود، ممکن است به راحتی نیمی از جمعیت کشور را فدای لذت نابودی اسرائیل کند.

و اگر تصور می کنیم تحریم های اقتصادی مانع پیشروی ایران به سمت بمب خواهد شد، سخت در اشتباهیم. در نهایت، برنامه را با شدت بیشتری دنبال می کند و همان را بهانه ای برای حمله به اسرائیل، که وانمود خواهد شد عامل محرک تحریم های اقتصادی است، خواهد کرد.

به همین خاطر، هر چقدر هم که دشوار باشد، گمان می کنم هیچ چاره ای نخواهیم داشت بجز آنکه ایران را ما خود «اتمی زدایی» کنیم. فایده ای نخواهد داشت که اجازه دهیم به ما حمله هسته ای کند تا به خود ثابت کنیم از ابتدا نیات شوم آن را درست تشخیص داده ایم. بهتر است زنده باشیم و مورد انتقاد باشیم، تا آنکه بمیریم و پس از مرگ مسلم شود که حق با ما بوده است.

همزمان، راه حل نظامی یک چارهٔ پایدار نیست. اگر تکیهٔ ما فقط به قدرت خود ما باشد، کارمان زار است، و ظاهرا در حال حاضر، در همان نقطه ایستاده ایم.

یک راه حل پایا، اما، تنها در اتحاد ما یافت خواهد شد. اگر متحد باشیم، نه تنها مشکلات ما با ایران را حل خواهد کرد، بلکه مشکلاتی که با تمام جهان داریم را نیز برخواهد چید.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://blogs.timesofisrael.com/neither-diplomacy-nor-military-will-convince-iran-off-nuke/

عن الكاتب
مایکل لایتمن مدرس هستی شناسی، با مدرک دکترا در فلسفه و کابالا، و کارشناسی ارشد در پزشکی زیستی سایبرنتیک می باشد. او شاگرد اصلی کابالیست بزرگ، راو باروخ آشلاخ (رباش) بود. پروفسور لایتمن بیش از 40 کتاب به تحریر درآورده که به هزاران زبان ترجمه شده اند؛ او مؤسس و رییس موسسه ARI بوده، و سخنرانی محبوب است.
تعليقات