چرا میگوییم احتمال حملهٔ قریب الوقوع اسرائیل به ایران هست

تصویر: حسن روحانی رئیس جمهور وقت ایران، راست، در بازدید از نمایشگاه دستاوردهای هسته ای ایران در تهران، حین مشاهدهٔ سنتریفیوژهای تازه و استماع سخنان علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران؛ ۱۰ آوریل ۲۰۲۱. (Iranian Presidency Office via AFP)
تصویر: حسن روحانی رئیس جمهور وقت ایران، راست، در بازدید از نمایشگاه دستاوردهای هسته ای ایران در تهران، حین مشاهدهٔ سنتریفیوژهای تازه و استماع سخنان علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران؛ ۱۰ آوریل ۲۰۲۱. (Iranian Presidency Office via AFP)

بزرگترین دولت حامی تروریسم، که قسم‌ به انهدام اسرائيل خورده، قدم به آستانهٔ هسته ای می گذارد. این تهدیدی است علیه موجودیت ایالات متحده نیست، علیه موجودیت اسرائیل است.

نمایندگانی از قدرت های جهانی و ایران در اواخر ماه جاری در وین برای مذاکره بر سر احیای قرارداد ۲۰۱۵ «برنامه جامع اقدام مشترک» – قرارداد هسته ای ایران – ملاقات خواهند کرد. در ایام پیش از این مذاکرات، ایالات متحده و اسرائیل بار دیگر تصمیم قاطع خود به ممانعت از تولید تسلیحات هسته ای ایران را یادآور شده اند. هر دو به تصریح گفته اند که ترجیح ایشان در رسیدن به این هدف اتکا به عوامل دیپلماتیک است. اما همسویی این دو در همین جا به پایان می رسد. در حالیکه ایالات متحده می تواند با وجود ایرانی که توانایی تولید بمب دارد اما تولید نمی کند به حیات ادامه دهد، اسرائیل، بسادگی، نمی تواند.

این تفاوت در کنفرانس مطبوعاتی اخیر با حضور «آنتونی بلینکن» وزیر خارجه بهمراه همتایان اسرائیلی و اماراتی وی بخوبی مشهود بود. بلینکن تأکید مصرانهٔ دولت خود را بار دیگر تکرار کرد که «ایران نمی باید مجاز به دستیابی به تسلیحات اتمی باشد.» در مقابل، «یائیر لپید» وزیر خارجه اسرائیل هشدار داد که «ایران دارد به کشور آستانهٔ هسته ای بدل می شود»، و اسرائیلی ها «مطلقا خیال ندارند اجازهٔ چنین اتفاقی بدهند.»

تفاوت میان ایرانی که قادر است به سرعت یک بمب بسازد، و ایرانی که پیشاپیش دارای بمب است، چیست؟ چرا آمریکا می تواند در لفافه وجود ایرانی که در آستانه [تولید بمب] است را بپذیرد در حالیکه اسرائیل آن را یک تهدید استراتژیک -و خطر بالقوهٔ علیه موجودیت خود- محسوب می دارد؟

«در آستانه»، تعریف وضعیت برنامه هسته ای است که تمامی قطعات لازم برای تولید سریع بمب را در اختیار دارد. غنی سازی ۹۰درصدی که درجهٔ ضروری تسلیحاتی است حدود دو سال طول می کشد. اما با غنی ۶۰درصدی، که اکنون به آن مشغول است، ایران درازترین بخش پروسه را پشت سر گذاشته و اکنون دارد سنتریفیوژهایی را نصب می کند که قادرند چهار یا حتی شش بار تندتر از سرعت کنونی بچرخند. به محض اینکه تصمیم به اقدام بگیرد و تسلیحات هسته ای تولید کند، در عرض چند هفته و حتی چند روز -بسیار زودتر از آنکه جامعه بین المللی امکان رویکرد داشته باشد- خواهد توانست چنین کند.

و ایران در نهایت چنین تصمیمی خواهد گرفت. چندین کشور دارای چیزی هستند که گاه به آن «توانایی های مشابه ژاپن» گفته می شود، و اشاره ای است به برنامهٔ در آستانهٔ هسته ای ژاپن. اما ژاپن ایران نیست؛ حکومت ایران بزرگترین حامی تروریسم در جهان است، و به سرنگونی دولت های هوادار غرب می کوشد، و قسم خورده است اسرائیل را از روی نقشه پاک کند.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://blogs.timesofisrael.com/why-israel-may-soon-attack-iran/

عن الكاتب
مایکل اورن سفیر پیشین اسرائیل در آمریکا و عضو «کنست» (پارلمان اسرائیل)، نویسنده کتاب «متحدان - سفر من بر گسل آمریکایی اسرائیلی»، ناشر «رندوم هاوس»، ۲۰۱۵ (Ally: My Journey Across the American-Israeli Divide(Random House, 2015))
تعليقات