امارات در پنجاه سالگی: پیشرفت، رفاه و، بله، صلح

An Emirati man records the celebration after the Hope Probe enters Mars orbit as a part of Emirates Mars mission, in Dubai, United Arab Emirates, Tuesday, Feb. 9, 2021. The spacecraft from the UAE swung into orbit around Mars in a triumph for the Arab world’s first interplanetary mission. It is the first of three robotic explorers arriving at the red planet over the next week and a half. (AP Photo/Kamran Jebreili)
An Emirati man records the celebration after the Hope Probe enters Mars orbit as a part of Emirates Mars mission, in Dubai, United Arab Emirates, Tuesday, Feb. 9, 2021. The spacecraft from the UAE swung into orbit around Mars in a triumph for the Arab world’s first interplanetary mission. It is the first of three robotic explorers arriving at the red planet over the next week and a half. (AP Photo/Kamran Jebreili)

کشور حاشیهٔ خلیج که از تأسیس آن ۵۰ سال می گذرد، به تعصبات مذهبی پشت کرد و با نیت حقیقی دوستی، دست به سوی اسرائیل دراز کرد

امارات متحد عربی در سالهای اخیر چنان تأثیرات گسترده ای بر منطقه و جهان داشته که به نظر عجیب می آید فقط تعداد انگشت شماری از غیرخودی ها اکنون می دانند که این هفته جشن پنجاهمین سالگرد تأسیس کشور خواهد بود.

جشن های تولد ممکن است بچگانه به نظر آیند، اما همچنین فرصتی برای شادمانی اند. کشورها ممکن است ابزار سرکوب و اِعمال قدرت باشند اما همچنین ممکن است منبع خیر باشند. اینها را می نویسم تا بگویم که امارات منبع خیر است، و شایستهٔ بزرگداشت.

علیرغم همهٔ موانع، امارات برای بازرگانی، آموزش، فرهنگ بدل به ملتی پسا-ملت و الهام بخشی برای صلح شده است. من این را بهتر درک می‌ کنم چرا که یک کانادایی هستم که در امارات به گرمی از او استقبال شده است. همچنین کسی هستم که کوشیده از مسیر بهترین و نامحسوس ترین راهها از توافق ابراهیم با اسرائیل حمایت کند.

امیدوارم مردم اسرائیل واقف باشند که این توافق که اکنون وارد دومین سال خود شده، انعکاس تصمیمی بنیادین نه تنها در حصول نه تنها رفاه، بلکه پیشرفت است. توافق های ابراهیم تأکیدی است بر الگوی رویکرد مصالحه آمیز امارات که اعتقادات دینی را به عنوان شکافی میان مردم بلکه وسیله ای برای اتحاد بکار می بندد؛ اولین بارقه های این رویکرد در همکاری با ترکیه مشاهده می شود.

اینگونه گشادگی در ارتباط با جهانیان به امارات امکان داده که در رتبهٔ چهارم تولید ناخالص سرانه، تداوم رشد خارق العاده بهمراه یکی از بالاترین شاخص های توسعهٔ انسانی در جهان را داشته باشد. اینروزها که نوجوانان غربی می گویند می خواهند به دوبی سفر کنند و یا حتی آنجا زندگی کنند، به خاطر تجملات و کلیشه های ثروت نفتی نیست، بلکه به این خاطر است که آنجا حس خوبی در جریان است.

خلیج فارس مدتها است که مسیر تجارت دریایی جهانی، صحنهٔ رفاه بالقوه در تقاطع شبه جزیرهٔ هند، آفریقای شرقی، بین النهرین، و تمدن درهٔ سند است.

اما در ژانویهٔ ۱۹۶۸ که دولت بریتانیا اعلام کرد به زودی نیروهایش از امیرنشین های کوچک که به امارات متصالحه معروف بودند خارج شده و از محافظت دست خواهند کشید، چیز زیادی از این بالقوگی در این گوشه از شبه جزیرهٔ عربستان پیدا نبود. امارات متحد عربی در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ رسماً تأسیس شد.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

https://blogs.timesofisrael.com/the-uae-at-50-progress-prosperity-and-yes-peace/

عن الكاتب
«اباکار منانی»، تاجر زادهٔ چاد، که مقیم دوبی است، از پرخواننده ترین چهره های معروف چاد در شبکه های اجتماعی است. او دیپلمات سابق و مشاور ویژهٔ رئیس جمهور چاد بوده، و جایزهٔ «فرانس آفیسر کراس» لژیون دونور ژاک شیراک رئیس جمهور فرانسه و نیکولای سارکوزی را کسب کرده است.
تعليقات